وزن زیر آب هیدرواستاتیک

توزین زیر آب هیدرواستاتیک نوعی تراکم سنجی (یکی دیگر از جابجایی هوا پلیتیسموگرافی) است که ترکیب بدن را از تراکم بدن و حجم بدن به دست می آورد. از اصل جابجایی Archimedes استفاده می کند.

این مبتنی بر مدل کلاسیک دو جزء (2-C) از ترکیب بدن است که فرض می کند وزن بدن از جرم بدون چربی (FFM) با چگالی ثابت 1. 10 کیلوگرم در لیتر و توده چربی (FM) با A تشکیل شده است. چگالی ثابت 0. 90 کیلوگرم در لیتر. چگالی کل بدن ، بنابراین ، به اندازه نسبی این دو مؤلفه بستگی دارد.

از آنجا که استخوان و عضله متراکم تر از آب هستند ، فرد با درصد بیشتری از جرم بدون چربی وزن بیشتری در آب خواهد داشت و درصد کمتری از چربی بدن دارد. در مقابل ، چربی از آب متراکم کمتری است. بنابراین ، مقدار زیادی از جرم چربی بدن را در آب سبک تر می کند و درصد بیشتری از چربی بدن دارد.

چگالی بدن به عنوان جرم در واحد حجم بیان می شود ، جایی که جرم وزن بدن در هوا (MA) است و حجم آن تفاوت بین وزن در هوا و وزن بدن فرو رفته در وزن زیر آب (MA - MW) است. پس از محاسبه تراکم بدن ، می توان این کار را به درصد چربی بدن تبدیل کرد.

اندازه گیری چگونه انجام می شود؟

این فرایند به سه مرحله تقسیم می شود: 1) اندازه گیری حجم باقیمانده. 2) اندازه گیری وزن خشک بدن ؛و 3) اندازه گیری وزن زیر آب. شکل 1 تصویری از یک روش مورد استفاده برای وزن گیری در زیر آب هیدرواستاتیک را ارائه می دهد.

دو روش برای تعیین آب کل بدن

برای حجم ریه باقیمانده (هوایی که پس از حداکثر بازدم در ریه ها باقی می ماند) باید کمک هزینه ای انجام شود زیرا این هوا باعث افزایش شناور شرکت کننده می شود. اندازه گیری با استفاده از روش هایی مانند رقیق شدن مدار بسته (از جمله رقت هلیوم) یا شستشوی نیتروژن. اگر اندازه گیری غیرمستقیم انجام نشود ، می توان آن را از ظرفیت حیاتی ریه یا استفاده از معادلات منتشر شده که بر اساس سن و قد است ، تخمین زده شود.

وزن زیر آب هیدرواستاتیک به طور معمول نیاز به شرکت کننده دارد که در حالی که حداکثر حداکثر را بازدم می کند ، به طور کامل زیر آب غوطه ور شود تا اثر شناور از هوای ریه به حداقل برسد. تفاوت در تعیین حجم باقیمانده گزارش شده است که به بزرگترین منابع تغییر کمک می کند.

وزن بدن خشک

پس از اندازه گیری یا تخمین حجم باقیمانده ریه ، وزن خشک شرکت کننده با پوشیدن کت و شلوار شنا یا شلوارک در حال اجرا اندازه گیری می شود.

وزن زیر آب

• شرکت کننده به مخزن وزن زیر آب صعود می کند و در صندلی قرار می گیرد که از یک سلول بار نیرو آویزان است.
• این روش شامل شرکت کننده است که حداکثر بازدم را انجام می دهد و به آرامی در صندلی تکیه می دهد تا بالای سر خود در زیر آب باشد.
• پس از تثبیت وزن زیر آب (تقریباً 5 ثانیه) ، به شرکت کننده دستور داده می شود ، هرچند که فریاد می زند یا در کنار مخزن می لرزد ، به حالت قائم برگردد.
• در حین وزن گیری ، شرکت کننده همیشه در ایستادن یا بازگشت به حالت قائم آزاد است.
• ممکن است چندین آزمایش قبل از اینکه شرکت کننده به این روش و قرائت های مداوم ضبط شده عادت کند ، لازم باشد. چهار تا هشت آزمایش معمولاً انجام می شود.
• عمق آب تقریباً 140 سانتی متر و درجه حرارت بین 30 تا 34 درجه سانتیگراد حفظ می شود. چگالی آب به دما بستگی دارد و همیشه باید در معادله قرار گیرد. بعد از هر جلسه آزمایش ، آب تخلیه می شود و مخزن اجازه خشک شدن می شود.

شرکت کنندگان نباید حداقل 4 ساعت قبل از قرار ملاقات برنامه ریزی شده خود غذا بخورند یا درگیر ورزش شدید شوند. آنها باید حداقل 12 ساعت قبل از آزمایش از مصرف نوشیدنی های تولید کننده گاز خودداری کنند. شرکت کننده باید لباس شنا بپوشد.

چه زمانی از این روش استفاده می شود؟

اگر هر آزمایش به درستی مطابق با دستورالعمل های توصیه شده انجام شود ، وزن هیدرواستاتیک زیر آب خطای درصد کمی دارد (خطای 1. 5 ٪ +//1) ، و برچسب ارزیابی استاندارد طلا از توده چربی/چربی بدون چربی است. با این حال ، از آنجا که بیشتر در آزمایشگاه های تحقیقاتی یا تنظیمات دانشگاه موجود است ، به طور کلی برای اهداف تحقیقاتی مورد استفاده قرار می گیرد و در عمل بالینی یا در مطالعات جمعیتی در مقیاس بزرگ کاربرد ندارد.

از زمان معرفی پلیتسکوگرافی جابجایی هوا کمتر مورد استفاده قرار می گیرد زیرا این تکنیک بهتر توسط شرکت کنندگان تحمل می شود.

شکل 1 تصویر اندازه گیری وزن بدن زیر آب. منبع: http://nutritionfirstfitness. com

تخمین ترکیب بدن چگونه است؟

چگالی بدن برای محاسبه درصد چربی بدن مورد نیاز است. با استفاده از موارد زیر محاسبه می شود:

1. وزن شرکت کننده در خارج از آب (MA)
2. وزن شرکت کننده کاملاً غوطه ور در آب (MW)
3. تراکم آب که در آن شرکت کننده غوطه ور است (DW)
4. حجم باقیمانده (تخمین زده شده یا واقعی) (RV)

تعویض این مقادیر در فرمول داده شده ، چگالی بدن را تخمین می زند:

چگالی بدن = MA / [(MA - MW) / DW - RV]

پس از محاسبه تراکم بدن از داده های به دست آمده ، می توان ترکیب بدن را تخمین زد. متداول ترین معادلات برای برآورد درصد چربی بدن از تراکم به شرح زیر است:

چربی درصد چربی = [(495 / تراکم بدن) - 450] * 100

Brozek درصد چربی = [(4. 570 / تراکم بدن) - 4. 142] * 100

نقاط قوت و محدودیت

مروری بر خصوصیات وزن هیدرواستاتیک زیر آب در جدول 1 بیان شده است.

• این یک تکنیک قابل اعتماد و دقیق است

• شدید
• فشرده
• همکاری قابل توجه شرکت کنندگان مورد نیاز است
• ناراحتی شرکت کننده
• برای برخی از جمعیت مانند سالمندان ، معلولین و مزمن قابل دسترسی نیست
• برای تنظیم و انجام مراحل آزمایش به متخصصان آموزش دیده نیاز دارد
• سطح هیدراتاسیون شرکت کننده ممکن است خطای در نتایج آزمون را به میزان قابل توجهی تحت تأثیر قرار دهد
• غوطه ور شدن در زیر آب ممکن است برای برخی از آنها دشوار باشد (به عنوان مثال سالمندان)
• شرکت کننده باید بتواند بازدم کامل هوا را انجام دهد
• احتمال خطای قابل توجهی با محاسبه اشتباه حجم باقیمانده (RV) وجود دارد
• این آزمایش قسمت های دقیقی از بدن را که چربی در آن قرار دارد مشخص نمی کند (به عنوان مثال قادر به ارزیابی توزیع چربی)
• صحت اندازه گیری چگالی بدن می تواند در اثر مصرف مواد غذایی و نوشیدنی های گازدار اندکی قبل از آزمایش ، از دست دادن مایعات در حین ورزش فشرده ، احتباس مایعات در هنگام قاعدگی و میزان بازدم اجباری در هنگام غرق شدن تحت تأثیر قرار گیرد.
• مانند همه 2 روش مدل مؤلفه ، هنگام محاسبه چگالی کل بدن فرض می کند که مقادیر و تراکم نسبی استخوان ، عضله و آب شامل توده بدون چربی در اصل برای همه افراد یکسان است ، صرف نظر از سن ، جنس ، قومیت یاسطح تناسب اندام

جمعیت

ملاحظات مربوط به استفاده از وزن زیر آب هیدرواستاتیک برای آنتروپومتری در جمعیت خاص در جدول 2 شرح داده شده است.