cryptocurrency و قانون خانواده

Cryptocurrency یک دارایی دیجیتالی است که کاربران را قادر می سازد بدون نیاز به یک موسسه بانکی ، ارز را جابجا کنند و اغلب از هزینه ها و هزینه های گسترده خودداری می کنند. Cryptocurrency دارای چندین ویژگی است که آن را از سایر دارایی های متعارف در دادرسی حقوق خانواده متمایز می کند ، به ویژه مربوط به مالکیت دارایی. از آنجا که cryptocurrency در شبکه گسترده ای از رایانه ها پراکنده است ، هیچ شخص ثالثی سازگار یا رسمی (مانند یک بانک یا نهاد نظارتی) وجود ندارد که بتواند به منظور یافتن اطلاعات در مورد دارایی های رمزنگاری یک فرد ، مورد تعقیب قرار گیرد. علاوه بر این ، مالکیت مبتنی بر داشتن یک کلید خصوصی است نه هویت ثبت شده یک مالک. این بدان معنی است که هرکسی که به مشاهده و برخورد با یک فروشگاه خاص از cryptocurrency دسترسی داشته باشد بسیار مهم تر است. cryptocurrency اغلب در یک "کیف پول" الکترونیکی قابل مشاهده است که تعادل را برای هر "سکه" متعلق به آن نشان می دهد. غالباً با استفاده از رمز عبور (به عنوان مثال ترکیبی از کلمات تصادفی) یا با استفاده از یک کلید USB مانند با یک پین قابل دسترسی است.

رایج ترین ارزهای رمزپایه چیست؟

قابل توجه ترین ارزهای رمزپایه به شرح زیر است: بیت کوین ، اتریوم ، Tether USD ، Binance Coin ، Cardano ، Dogecoin ، Ripple ، USD Coin ، Polkadot و Uniswap. این لیست مبتنی بر سرمایه گذاری در بازار جهانی یا ارزش کل همه سکه های آن نوع رمزنگاری است. ارزهای رمزنگاری اضافی وجود دارد که در استرالیا مانند Bata سرچشمه گرفته است.

مشخص کردن مالکیت هرگونه ارز رمزنگاری شده توسط شریک سابق شما بسیار دشوار است.

همانطور که طبق قانون 13. 04 قوانین قانون خانواده 2004 و آیین نامه 24. 03 قوانین دادگاه فدرال 2001 ، دادرسی قانون خانواده به طرفین نیاز دارد تا افشای کامل و صریح از مواردی را که در دادرسی آنها مرتبط است ارائه دهند. cryptocurrency به راحتی می تواند در مواردی که قرار است افشا شوند ، طبقه بندی شوند ، بنابراین طرفین وظیفه دارند اطلاعات و اسناد را در مورد هرگونه رمزنگاری مورد نظر ارائه دهند. با این حال ، اگر یک حزب از افشای اینکه ارزهای رمزنگاری دارند ، امتناع ورزد ، ممکن است طرف مقابل هرگز بداند که شریک سابق آنها دارای چنین دارایی است. حتی اگر شناخته شود ، می توان اثبات کرد که یک طرف دارای دارایی رمزنگاری است اگر رمزهای عبور یا کلیدها پس از جدایی توسط طرف مقابل از بین رفته یا حفظ شده باشند.

اولین قدم این است که مشخص کنیم آیا شریک زندگی شما دارای ارزهای رمزنگاری شده است یا خیر. اگر اتفاقاً می دانید یا گمان می کنید که شریک سابق شما دارای ارزهای رمزنگاری شده است ، مرحله دوم این است که دریابید که قبل از اینکه بتوانید به مرحله سوم قرار دادن ارزش دلار روی آن دارایی ها بروید ، چقدر رمزنگاری شده اند.

چرا ارزش cryptocurrency مهم است؟

نکته مهم در مراحل مربوط به حقوق خانواده ، نوسانات شدید رمزنگاری از نظر ارزش آن است. مواردی وجود دارد که ارزش یک cryptocurrency خاص در یک روز واحد و یا تا 80 ٪ در فضای یک ماه ، نوسانات تا 20 ٪ را تجربه کرده است. همانطور که در زیر مورد بحث قرار گرفت ، دادگاه توانایی پاسخگویی به شیوه ای را دارد که رمزنگاری دارایی است که می تواند در یک دوره معین ، به عنوان مثال در طول رابطه یا بعد از جدایی ، به طور چشمگیری قدردانی یا کاهش یابد. با این حال ، قانون در این زمینه هنوز در حال توسعه است.

مالکیت cryptocurrency در یک دوره طولانی به این معنی است که احزاب ممکن است دارای سود سرمایه غیر واقعی قابل توجهی باشند که ممکن است مبلغ زیادی از مالیات قابل پرداخت در فروش دارایی را متحمل شود. اگرچه با توجه به ارزش دارایی ها در جداسازی ، یک روش صوتی در بسیاری از موارد تقسیم استخر دارایی است ، اما رمزنگاری Cryptocurrency خطر بسیار بالاتری از استهلاک ارزش شدید یا قدردانی دارد. زمان بندی نیز از اهمیت ویژه ای برخوردار است ، زیرا بازه زمانی بین جدایی و توافق می تواند به معنای کاهش 80 ٪ ارزش یا افزایش 500 ٪ باشد.

چگونه می توان ارزش cryptocurrency را تعیین کرد؟

اگر اطلاعاتی در مورد میزان Cryptocurrency شریک سابق خود دارید ، ارزش دلار Cryptocurrency را می توان با استناد به قیمت بازار غالب در مبادله مشخص کرد. این شبیه به دارایی های دیگر در قانون خانواده است که در آن از ارزش بازار برای اختصاص ارزش به دارایی در استخر ملک استفاده می شود. تعداد زیادی از مبادلات با حجم بالا وجود دارد که باید منبع ارزیابی بسیار قابل اعتماد را فراهم کند ، تا زمانی که شما اطلاعاتی در مورد میزان Cryptocurrency متعلق به آن داشته باشید.

اگر شریک سابق شما فاش نکند که چقدر رمزنگاری آنها وجود دارد ، دادگاه ها دارای طیف وسیعی از رویکردهایی هستند که ممکن است در پاسخ به کار خود بپردازند. در حالی که این یک رویکرد متداول نیست ، دادگاه ها این گزینه را دارند که در صورت درخواست طرفین این درخواست ، دستگاه های الکترونیکی را با استفاده از دستور ستون آنتون توقیف کنند ، در صورت درخواست طرفین و این مناسب است. به همین ترتیب ، اگر شواهد کافی از طرفی وجود داشته باشد که از مبالغ پول برای استفاده هایی که آنها از افشای آن امتناع می ورزند ، استنتاج های نامطلوب انجام شود ، ممکن است استنباط های نامطلوب ترسیم شود ، اما در این مورد قانون کمی وجود دارد و طرف مقابل درصد بالاتری از دارایی های دارایی اعطا می شودارتباط. ارزش cryptocurrency را می توان از طریق گزینه هایی مانند احضار مجموعه ای از موجودات رمزنگاری تعیین کرد اما این یک روند دشوار و کشیده شده است زیرا بسیاری از نهادها وجود دارند که در cryptocurrency سروکار دارند. به عنوان مثال ، اگر یک طرف از مبادله رمزنگاری استفاده کند ، می توان گزارش های مبادله ای را از آن بدن بدست آورد اما این می تواند یک روند چالش برانگیز باشد. علاوه بر این ، می توان با استفاده از معاملات نمایش داده شده در صورتهای بانکی ، هزینه وجوه را برای اهداف مرتبط با رمزنگاری ردیابی کرد ، اما این فقط در برخی موارد مرتبط است. دادگاه ممکن است تصمیم بگیرد که استنتاج منفی علیه یک طرف داشته باشد و به طور بالقوه به آنها بخش بالاتری از دارایی های رابطه اعطا کند.

آیا می توانم برای شریک زندگی خود که بودجه خود را به رمزنگاری وارد می کند جبران شود؟چه می شود اگر ارزش cryptocurrency کمتر از آنچه فکر می کنم باید باشد؟

cryptocurrency به طور بالقوه می تواند به عنوان یک "افزودنی" مفهومی رفتار شود ، که در آن ارزش دارایی "به عقب" اضافه می شود. قانون پرونده پیرامون این مفهوم تا حدودی از بررسی "منبع" بودجه مورد استفاده برای مخارج مانند هزینه های حقوقی (NHC V RCH) یا در این مورد خریدهای رمزنگاری شده است. اگر وجوه در زمان جدایی وجود داشته باشد ، هر دو طرف می توانند علاقه ای به نحوه استفاده از آنها پس از جداسازی داشته باشند و مطمئناً باید "به استخر" اضافه شوند (پاول و کریستنسن). توجه به این نکته حائز اهمیت است که بازه های افزودنی از این قاعده مستثنی هستند زیرا هزینه دارایی های رابطه به طور خودکار منجر به اضافه کردن اضافه نمی شود (Omacini ؛ Trevi & Trevi).

همچنین مواردی وجود دارد که دادگاه ها ممکن است در نظر بگیرند که اگر یک طرف به روشی عمل کرده است که به منظور کاهش ارزش دارایی ها در رابطه یا جایی که آنها بی پروا یا سهل انگاری با دارایی ها عمل کرده اند ، به گونه ای که کاهش یافته است ، باید به آنها اضافه شود. ارزش آنهااثبات اینكه یك طرف از طریق رمزنگاری وجوه یا كاهش ارزش دارایی ها می تواند چالش برانگیز باشد. با این حال ، در شرایطی که یک طرف بی پروا یا با بی اعتنایی به دستورات عدم هزینه وجوه عمل کرده است ، این احتمال وجود دارد که دادگاه بتواند بودجه را پس بگیرد. در این شرایط حتی پتانسیل هایی برای دادگاه وجود دارد که علی رغم اینکه محدود یا هیچ مدرکی در مورد ارزش فعلی رمزنگاری (پاول و کریستنسن) وجود ندارد ، رمزنگاری را به قیمت اصلی خرید خود اضافه کند.

آیا نمونه هایی در پرونده پرونده وجود دارد؟

در مورد پاول و کریستنسن ، همسر ادعا کرد که شوهر با گرفتن پول از حساب مشترک و سرمایه گذاری آنها در Cryptocurrency ، به طور زودرس بودجه توزیع کرده است. همسر به دنبال این بود که مبلغی به طور مفهومی به ارزش رمزنگاری اضافه شود تا ارزش آن را به قیمت خرید اصلی بازگرداند [249].