کارآیی ، صرفه جویی در مصرف انرژی و استفاده منطقی از انرژی: اصطلاحات مختلف برای سیاست های مختلف

در سالهای اخیر ، افزایش علاقه به بهره وری انرژی تعداد بازیکنان و صدور اسناد قانونگذاری را چند برابر کرده است ، بنابراین مفهوم "کارآیی" معانی متفاوتی را در طیف کم و بیش تعاریف به خود اختصاص داده است ، و گاهی اوقات بین آنها همپوشانی دارد. این تعاریف اغلب مفاهیم مختلفی مانند "صرفه جویی در مصرف انرژی" ، "استفاده منطقی از انرژی" ، "استفاده کارآمد از منابع" ، "کاهش مصرف ها" و غیره را در یک آمالگام سایه دار با تفسیرهای مبهم ایجاد می کند. در این مقاله با تعریف مرزهای عملکردی و مفهومی آنها ، توجه به جنبه های انرژی ، روشن کردن عبارات مختلف ، توجه به جنبه های انرژی و ترک تسلط دیگری که ممکن است حاکم باشد یا همراه با آن متغیر باشد ، مانند پایداری ، رقابت ، اقتصاد و غیره است. مسئله صرفاً واژگانی یا طبقه بندی نیست. در حقیقت ، تعریف دقیق یک مفهوم حوزه مورد علاقه خود را مشخص می کند ، و تصمیم گیرنده هنگام صدور اقدام ، باید از نمونه کارها خود از ابزارهای موجود را انتخاب کند و فقط با دامنه درگیر سازگار باشد.

کلید واژه ها

• بهره وری
• ذخیره انرژی
• استفاده منطقی از انرژی
• تعریف
• طبقه بندی

اطلاعات نویسنده

نینو دی فرانکو

• آژانس ملی ایتالیا برای فن آوری های جدید ، انرژی و توسعه اقتصادی پایدار ، رم ، ایتالیا

ماریو جوریزو *

• آژانس ملی ایتالیا برای فن آوری های جدید ، انرژی و توسعه اقتصادی پایدار ، رم ، ایتالیا

*آدرس همه مکاتبات با: mario. jorizzo@enea. it

1. معرفی

در سالهای اخیر ، افزایش علاقه به بهره وری انرژی تعداد بازیکنان و صدور اسناد قانونگذاری را چند برابر کرده است ، بنابراین مفهوم "کارآیی" معانی متفاوتی را در طیف کم و بیش گسترده تعاریف به خود اختصاص داده است ، گاهی اوقات همپوشانی بین آنها [[1 ، 2]. این تعاریف اغلب مفاهیم مختلفی مانند "صرفه جویی در مصرف انرژی" ، "استفاده منطقی از انرژی" ، "استفاده کارآمد از منابع" ، "کاهش مصرف ها" و غیره را در یک آمالگام سایه دار با تفسیرهای مبهم ایجاد می کند. برنامه بهره وری انرژی 2011 کمیسیون اروپا [3] به نقل از: به عنوان مثال:

از نظر فنی ، "راندمان انرژی" [4] به معنای استفاده از ورودی های انرژی کمتری در حالی که سطح معادل فعالیت اقتصادی یا خدمات را حفظ می کند."صرفه جویی در مصرف انرژی" [5] یک مفهوم گسترده تر است که شامل کاهش مصرف از طریق تغییر رفتار یا کاهش فعالیت اقتصادی نیز می شود. در عمل ، جدا کردن این دو دشوار است و مانند این ارتباط - این اصطلاحات اغلب به صورت متناوب مورد استفاده قرار می گیرند.

به گفته IEA [6] ، "بهره وری انرژی" مفهومی است که تعریف آن دشوار است زیرا می تواند به معنای چیزهای مختلف برای افراد مختلف باشد. یک تفاوت عقیده معمولاً در این است که آیا بهره وری انرژی فقط کارآیی فنی یک سرویس انرژی را شامل می شود ، یعنی انرژی مصرفی در نتیجه عملکرد فناوری یا اینکه آیا عوامل غیر فنی مانند رفتار در تفسیر بهره وری انرژی گنجانده شده است. واد

بخشنامه های 2006/32/EC و 2012/27/اتحادیه اروپا شامل تعاریف خاص خود از "بهره وری انرژی" و "صرفه جویی در مصرف انرژی" است ، اما ابهام بین اصطلاحات ادامه دارد. در این مقاله با تعریف مرزهای عملکردی و مفهومی آنها ، توجه به جنبه های انرژی ، روشن کردن عبارات مختلف ، توجه به جنبه های انرژی و ترک تسلط دیگری که ممکن است حاکم باشد یا همراه با آن متغیر باشد ، مانند پایداری ، رقابت ، اقتصاد و غیره است. مسئله صرفاً واژگانی یا طبقه بندی نیست. در حقیقت ، تعریف دقیق یک مفهوم حوزه مورد علاقه خود را مشخص می کند ، و تصمیم گیرنده هنگام صدور اقدام ، باید از نمونه کارها خود از ابزارهای موجود را انتخاب کند و فقط با دامنه درگیر سازگار باشد. در غیر این صورت خطر استفاده از منابع برای ارتقاء "کارآیی" با استفاده از ابزارهای "صرفه جویی در مصرف انرژی" وجود خواهد داشت که احتمالاً ناکافی یا حتی ناسازگار با هدف مورد نظر هستند.

عدم تعاریف دقیق در زمینه استفاده منطقی از انرژی ، از یک طرف ، منبع عدم اطمینان در شناسایی اهداف ، در میزان دستیابی و انتخاب آنها از ابزار مناسب ترین سیاست ، و از طرف دیگر است. دلیل تعصب سیاست ناخواسته نسبت به گزینه و نتیجه خاص [7 ، 8]. نقاط ضعف اصلی سیاست های انرژی توسعه یافته در این شرایط عدم معیارهای نظارت بر عملکرد ، عدم کمک مالی کافی و ارتباطات نامناسب از نظر پیام و همچنین مخاطبان هدفمند است.

GD نیازی به این نداشت که اقدامات بهره وری قابل تأمین باید با توجه به سطح صرفه جویی در مصرف انرژی دست یابد و معیارهایی را برای نظارت بر اجراها ارائه دهد ، در نتیجه عدم قطعیت های مربوط به میزان دستیابی به اهداف و اقدامات اصلاحی را معرفی می کند (صرفه جویی در مصرف انرژی باید باشد. قابل اندازه گیری)

در مرحله اول (2013-2014) ، هیچ یارانه های دولتی پیش بینی نشده است که باعث می شود اقدامات بهبود بهره وری سودآور باشد (ارزش فعلی خالص پس انداز انرژی باید مثبت باشد).

در مرحله دوم (2014-2015) ، وجوه دولتی در دسترس قرار گرفت ، اما نه به میزان مورد نیاز تقاضا یا در دیدگاه بلند مدت (پس انداز انرژی باید با گذشت زمان پایدار باشد).

تیم دولتی که GD را معرفی کرده بود ، از مقامات عمومی و بدون تجربه در زمینه بهره وری انرژی و مهمتر از همه بدون متخصصان در زمینه های اجتماعی روانشناختی ، بازاریابی و ارتباطی تشکیل شده بود (یک هدف معین باید به حرفه ای اختصاصی نیاز داشته باشد).

GD می تواند اقدامات بهره وری انرژی (به عنوان مثال ، عایق دیوارها) ، کاهش زباله های انرژی (به عنوان مثال ، پیش نویس اثبات) و استفاده از منابع تجدید پذیر (به عنوان مثال ، پانل های خورشیدی) را تأمین کند. این اقدامات هدف از اهداف متفاوت مفهومی است و باید به ابزارهای مختلفی برای اجرای آن نیاز داشته باشد.

تعریف مناسب از اصطلاحات "صرفه جویی در مصرف انرژی" ، "کارآیی" و "استفاده منطقی" از این رو باعث می شود همبستگی هایی از این قبیل امکان پذیر باشد

به عنوان پشتیبانی از سیاست گذاران هنگام تعیین اصول یک برنامه عمل و تحلیلگران برای بررسی نتایج و سازگاری درونی بین اهداف و وسیله ای که برای دستیابی به آنها استفاده می شود.

2. مسئله طبقه بندی

در دهه های اخیر بسیاری از قوانین مربوط به مسئله حفاظت از انرژی در اتحادیه اروپا و سطح ملی تولید شده است. هدف اعلام شده آنها بهبود استفاده از انرژی توسط کاربران نهایی از طریق استانداردهای تجویز و پشتیبانی مالی مستقیم/غیرمستقیم است. با گذشت زمان ، چنین ابزارهای قانونگذاری دارای دمای محدود در خانه ها در دمای 20 درجه سانتیگراد ، کسر مالیات برای مداخلات صرفه جویی در مصرف انرژی در ساختمانها ، اعطای گواهینامه های بهره وری انرژی برای اقدامات در بخش صنعت ، معرفی برچسب زدن و صدور گواهینامه عملکرد انرژی است ، بازار را تحریک می کند ، بازار را تحریک می کند. ESCOS ، اظهار داشت كه انتصاب مدیر انرژی ، از عمل ممیزی های انرژی و قراردادهای عملکرد انرژی و غیره حمایت می كند ، بنابراین زمینه ای حاصلخیز برای شناسایی مناطق اضافی - در فعالیت های تولیدی و در زندگی اجتماعی - از بهبود ایجاد می كند. این روند قانونی و نظارتی [10] هنوز در حال انجام است ، و ایتالیا و کشورهای عضو اتحادیه اروپا آن را به عنوان سنگ بنای سیاست انرژی خود می دانند. از طرف دیگر ، حتی هنگام خاموش کردن چراغ هنگام خروج از اتاق ، بازیابی گرما در یک فرآیند تولید ، خرید لوازم چهار ستاره ، نصب یک کارخانه تولید ، پیوستن به گرمایش منطقه محلی ، استفاده از پله ها به جای آسانسور ، می تواند صرفه جویی شود. دوچرخه به جای اتومبیل ، از بین بردن پیش نویس های زیر درها در خانه ، اتصال اینورتر به یک موتور الکتریکی ، تبدیل شدن به گیاهخواری ، تأمین بودجه تبلیغات و مستندها در تلویزیون برای ایجاد آگاهی در بین مصرف کنندگان ، درج فصل "نحوه استفاده از انرژی" در کتاب های مدارس ابتداییو نصب کنتورهای هوشمند یا اصلاح مشخصات بال یک هواپیما یا به نفع بازیافت شیشه. با توجه به چارچوب نظارتی فعلی ، شناسایی ، بین موارد ذکر شده در بالا ، "استفاده منطقی از انرژی" یا "صرفه جویی در مصرف انرژی" یا "راندمان انرژی" دشوار خواهد بود. وظیفه ای که ما می خواهیم در فصل بعد با آنها مقابله کنیم ، بررسی این خانواده ها بلکه از سایر و سایر موارد است که در آن اقدامات مختلف ذکر شده در بالا به طور منطقی شامل می شود.

3. محدود کردن مصرف انرژی

هر نوع اقدامات قادر به صرفه جویی در مصرف انرژی ، به عنوان مثال ، موارد ذکر شده در فصل قبل ، می تواند متعلق به دو کلاس باشد: اقدامات فنی و غیر فنی. تمام ابتکارات مربوط به گیاهان یا ماشین آلات با عملکرد بهتر از آنچه که قبلاً نصب شده بود ممکن است متعلق به خانواده اول باشد ، در حالی که ابتکارات ناشی از رفتارهای برخی از کلاسهای اجتماعی (به عنوان مثال ، کارمندان عمومی ، کارگران ، دانش آموزان ، خانواده ها) یا از نحوه برخی فرآیندهای تولیدی خاصمدیریت شده ممکن است متعلق به دوم باشد. خانواده اقدامات فنی می توانند توسط حامل انرژی (برق ، بخار ، سوخت و غیره) ، توسط منبع اصلی ذخیره شده (گاز طبیعی ، نفت ، زغال سنگ ، زیست توده و غیره) و غیره تقسیم شوند.

احتمال دیگر طبقه بندی اقدامات با توجه به نوع رویکرد ، چه از بالا به پایین یا از پایین به بالا است. اقدامات از بالا به پایین "فرماندهی و کنترل" تحمیل شده توسط یک مقام بالاتر. پایین به بالا کسانی هستند که ناشی از تصمیم رایگان کاربران نهایی است.

معیار دیگر ممکن است مربوط به نوع کاربردهای نهایی باشد ، به عنوان مثال ، ساختمانها (دیوارها یا گیاهان HVAC) ، صنعت (برنامه های کاربردی یا فرآیند) ، بخش سوم و حمل و نقل و باز هم مطابق زنجیره های تولید (کاغذ ، کاغذ ،شیشه ، نساجی و غیره) ، براساس انواع خدمات ارائه شده (توسط مدارس ، دفاتر ، خرده فروشی و غیره) یا نوع حمل و نقل (زمین ، هوا ، نیروی دریایی).

روشهای دیگر می توانند پیچیدگی اقدامات را برطرف کنند (از شیوه های "بدون هزینه خانه داری" مانند خاموش کردن چراغ ها به پروژه پیچیده با پیامدهای مالی مربوطه)

معیارهایی که تا حدی در بالا قرار دارند ، در صورت عدم وجود یک عنصر یکپارچه ، به نظر می رسد که نسبت به یک فهرست بندی ساده مغرضانه است ، در صورت امکان قرار دادن نظم در خانواده بزرگ "اقدامات برای محدود کردن مصرف انرژی" اما قادر به ارائه مقادیر اضافی برای این موارد نیست. تصمیم گیرنده/قانونگذار هنگام ایجاد یک سیاست یکپارچه.

یک روش جدید مبتنی بر طبقه بندی براساس مناطق مورد علاقه در زیر ارائه شده است. اقدامات یکنواخت به هر زمینه مشخصی ارجاع می شود که با منابع و ابزارهای ثابت و اختصاصی اجرا می شود.

4. صرفه جویی در مصرف انرژی

بیایید از مفهوم "صرفه جویی در مصرف انرژی" از طریق یک تعریف واضح و دقیق که انتظار یک سیاست معین را تفسیر می کنیم ، یعنی ابزاری در دسترس و مؤثر برای کاهش مصرف انرژی در چارچوبی از افزایش رقابت ، پایداری و کاهشتعادل تجارت با کشورهای خارجی.

اول از همه اجازه می دهیم از خود بپرسیم که آیا با کاهش مصرف انرژی در یک زمینه معین از یک مقدار E1 به مقدار E2 ، می توان "صرفه جویی در مصرف انرژی" را تفاوت E1-E2 بنامیم. ما فکر می کنیم تا آنجا که شرایط زیر برآورده می شود ممکن است.

اول ، "صرفه جویی در مصرف انرژی" باید داوطلبانه و برنامه ریزی باشد. به همین ترتیب ، باید با توجه به مشخصات مصرف نهایی کاربران ، پیشنهاد فناوری و روند بازارهای انرژی ، از طرحی تهیه شود. اگر کاهش تقاضا از عوامل غیرقانونی به وجود آمده باشد-به عنوان مثال ، به لطف اقلیم شناسی مطلوب یا پویایی بازار که محصولات یا خدمات کم انرژی را در دوره های خاص جذاب تر می کند-کاهش چنین ممکن است یک شرط خوش شانس باشد ، اما نمی تواند "t "صرفه جویی در مصرف انرژی" نامیده می شود زیرا ویژگی برنامه ریزی ، مرتبط با هر اقدام سیاسی ، از دست می رود.

دوم ، "صرفه جویی در مصرف انرژی" ، به معنای تفاوت بین مصرف سابق و مصرف سابق پس از مصرف ، باید قابل اندازه گیری باشد: تصمیم گیرنده ، چه دولتی یا خصوصی ، باید بتواند اثر کمی E1-E2 را که ابتکار انتخاب شده تعیین می کند ، تعیین کند، پس از تحقق ، می تواند به منظور ارزیابی کفایت برای دستیابی به یک هدف معین ، پیروی از تکامل نتایج حاصل از زمان و مقایسه نتایج واقعی در برابر میزان منابع مورد نظر ، تولید کند. در این راستا ، بیایید عدم تقارن معمولی بین اندازه گیری های قبلی و سابق را در نظر بگیریم: هنگام اجرای یک ابتکار عمل برای منطقی سازی یک دستگاه معین ، مطمئناً مصرف ها قابل اندازه گیری هستند ، در حالی که آینده فقط ادعا و نامشخص خواهد بود و در صورت امکان، آنها فقط با استفاده از فرمول های مهندسی قابل تخمین هستند. با این حال ، هنگامی که این ابتکار در حال حاضر به کار گرفته می شود ، مطمئناً Consuments Ex Post قابل اندازه گیری است. سپس اثرات تعیین می شود (در صورت عدم وجود متر در حال حاضر روی دستگاه) ، و شمارش مصرف های سابق از طریق روش های تجربی و/یا آماری. فقدان اندازه گیری اندازه گیری کنسول یا مصرف کننده پس از مصرف لزوماً باعث عدم اطمینان در محاسبه پس انداز واقعی می شود.

از نیاز به اندازه گیری صرفه جویی در مصرف انرژی ، می توان استدلال کرد که ابتکارات تکنولوژیکی ، که مصرف کننده های سابق و سابق آنها مطمئناً قابل اندازه گیری هستند ، مطمئناً در این تعریف قرار می گیرند. این برای ابتکارات غیر فناوری چندان آسان نخواهد بود (اندازه گیری از صرفه جویی در مصرف انرژی می تواند یک "فرهنگ انرژی" افزایش یافته از کاربران نهایی یا تولید شده توسط یک کمپین اطلاعاتی و غیره را اندازه گیری کند).

چهارم ، کاهش مصرف انرژی به دست آمده پس از عمل صرفه جویی در مصرف انرژی باید با گذشت زمان پایدار بماند. یک اقدام جدید و مؤثر که اجرا شده باید به معیار جدید یا پایه جدید برای همان نوع مصرف انرژی و همان کاربر نهایی تبدیل شود. از آنجا که تصمیم گیرنده نمی تواند بپذیرد که ، در میان مدت ، مصرف ها دوباره افزایش می یابد ، منابع (همیشه کمیاب و گرانبها) که برای اجرای این اقدام استفاده می شود ، ابطال می کند: یک حکم قانونگذاری یا یک سیاست شرکت ، لزوماً باید با توجه به اثرات ماندگار را القا کندمنابع سرمایه گذاری شده است.

پنجم ، تجزیه و تحلیل هزینه و فایده از یک ابتکار صرفه جویی در مصرف انرژی باید نتایج مثبتی را ارائه دهد. این اقدام در واقع باید برای چندین سال که توسط تصمیم گیرنده تعیین شده است ، یک جریان پول نقد قادر به جبران سرمایه گذاری لازم برای اجرای خود این اقدام و تولید یک مزیت اضافی ، خالص موجود باشد. مقدار (NPV). از آنجا که NPV به عنوان پول فعلی تعیین می شود ، می توان از آن برای تأمین مالی ابتکارات با انرژی بیشتر که NPV های مثبت را نشان می دهد استفاده شود ، بنابراین باعث ایجاد یک مارپیچ فضیلت می شود. اگر اندازه صرفه جویی در مصرف انرژی NPV منفی را به جای آن نشان دهد ، نتیجه نهایی از دست دادن پول خواهد بود ، ارزش کل انرژی صرفه جویی شده در عدم توانایی بازپرداخت سرمایه گذاری اولیه ، باعث می شود هرگونه مارپیچ فضیلت را تحریک کند. این شرط پنجم "صرفه جویی در مصرف انرژی" را از حوزه انرژی به حوزه اقتصاد منتقل می کند و یک رابطه دو طرفه غیرقابل اجتناب بین انرژی و اقتصاد را برطرف می کند: در صورت عدم صرفه جویی در پول ، هیچ صرفه جویی در مصرف انرژی وجود ندارد.

در نتیجه ، "صرفه جویی در مصرف انرژی" می تواند به دلیل یک اقدام داوطلبانه و قابل برنامه ریزی توسط تصمیم گیرنده ، به عنوان یک عملیات تعریف شود و باعث کاهش پایدار ، مثبت و قابل اندازه گیری مصرف انرژی بین یک وضعیت سابق و وضعیت سابق شود.، در یک دیدگاه اقتصادی سودآور.

5- اقدامات برای محدود کردن مصرف انرژی

ما به تازگی شاهد ویژگی های ابتکار عمل "صرفه جویی در مصرف انرژی" هستیم. اکنون می توانیم روشهای احتمالی کاهش مصرف انرژی را ببینیم ، و فقط در بین آنها که شایسته وضعیت "صرفه جویی در مصرف انرژی" هستند ، تبعیض قائل شویم.