سودآوری دلالان در بازارهای آینده ارز

ما هر هفته سود را برای هر گروه معامله گر ، دلالان و پرچین ها در هر ارز تخمین می زنیم. از آنجا که دلالان و Hedgers در طول هفته تجارت می کنند ، تعداد قراردادهای آتی که در ابتدای هفته برگزار می شود ، تقریباً با تعداد برگزار شده در پایان هفته برابر نخواهد بود. بنابراین لازم است که در محاسبات سود حاصل از فروش قراردادها یا هزینه خرید قراردادهای جدید در محاسبات سود شرکت کنیم. ما سود هر ارز را محاسبه می کنیم. سود به عنوان تغییر در ارزش سبد معاملات آتی گروه به علاوه (یا منهای) میزان پولی که این گروه از آن استفاده می کند (یا به آن تزریق می کند) از دارایی خود در مورد آن قرارداد آتی است ، تخمین زده می شود. یعنی سودهای هفتگی برابر با ارزش قراردادهایی که در پایان هفته توسط آن گروه برگزار می شود ، ارزش قراردادهایی که در ابتدای هفته برگزار می کردند ، به علاوه (کمتر) ارزش قراردادهای فروخته شده (خریداری شده):

جایی که j نوع معامله گر (دلال ، S یا پرچین ، H) است ، T زمان است و در روزهای کاری شمارش می شود ، من قراردادهای آن ارز را با تاریخ های مختلف انقضا در زمان t ، خالص فهرست می کنم_{ج ، من ، تی}آیا موقعیت خالص در تعداد قراردادهای معامله گر نوع J در قرارداد I و Δ NET است_{ج ، من ، تی}آیا تغییر در این ، ص است_i,tقیمت قرارداد آتی من در زمان T ، به عنوان دلار آمریکا در هر واحد ارز خارجی است و اندازه آن اندازه قرارداد در واحدهای ارز خارجی است. اولین دوره در داخل براکت ها در معادله (2) ارزش آینده در پایان هفته است ، دوره دوم ارزش آنها در ابتدای هفته و دوره سوم ، δ NET است_{ج ، من ، تی}پ_{من ، [t ، t +5]}، ارزش خریدهای خالص انجام شده در هفته است که با جزئیات بیشتری در زیر مورد بحث قرار خواهد گرفت. ضرب اصطلاح براکت به اندازه اندازه تعداد قراردادها را به ارزش دلار آمریکا تبدیل می کند. متوسط سود هفتگی در یک ارز معین ، میانگین این سود هفتگی در دوره نمونه است. برای محاسبه سود با استفاده از معادله (2) باید دو فرض را انجام دهیم.

فرض اول مربوط به قیمت هایی است که معاملات در طول هفته انجام می شود ، ص_{من ، [t ، t +5]}واداز آنجا که موقعیت خالص فقط هر سه شنبه در نزدیکی مشاغل مشاهده می شود ، ما نمی دانیم چه موقع معاملات در طول هفته انجام می شود. فرض پایه ما (فرض I) این است که تغییر موقعیت در طول هفته به نسبت گردش مالی در هر روز رخ می دهد ، به طوری که p_{من ، [t ، t +5]}میانگین وزن وزن قیمت آتی روزانه برای پنج روز پس از زمان t است. در اینجا ما از میانگین قیمت های باز و نزدیک برای قیمت روزانه استفاده می کنیم. با توجه به محدودیت داده ها ، منطقی ترین فرض به نظر می رسد. برای استحکام ، ما همچنین سود دلالت را بر اساس این فرض گزارش می دهیم که تغییر در موقعیت دلالت در طول هفته به طور هموار اتفاق می افتد (فرض II). یعنی ص_{من ، [t ، t +5]}میانگین بدون مجازات قیمت روزانه روزانه برای پنج روز پس از زمان t است.

فرض دوم ضروری است زیرا داده های موقعیت خالص برای هر ارز در قراردادهایی با تاریخ انقضا مختلف و به همین ترتیب قیمت ها جمع می شوند. ما فرض می کنیم که مواضع دو گروه معامله گر در هر تاریخ انقضا متناسب با علاقه آزاد در آن تاریخ انقضا است. یعنی نسبت موقعیت خالص در قرارداد با تاریخ انقضا من برابر است با سود باز برای قرارداد I (OI_i,t) تقسیم بر کل سود باز برای آن ارز (OI_t): [5]

جایی که خالص است_j,tآیا موقعیت خالص گزارشگر نوع J در زمان T در کلیه قراردادهای ارز مورد نظر است. این روش تقسیم موقعیت خالص بین قراردادها معقول ترین به نظر می رسد. در عمل نتایج ما به طور فوق العاده ای نسبت به فرضیات مختلف قوی است زیرا بیشترین بهره باز در قرارداد منقضی شده متمرکز است و بازده قراردادهای مختلف تاریخ انقضا بسیار همبسته است.

3. 2 تخمین سود

ابتدا سود ناخالص را در نظر می گیریم ، سپس در بخش 3. 3 تخمین سود خالص را برای تخمین هزینه های معامله محاسبه می کنیم. جدول 2 نشان می دهد که دلالان سود ناخالص زیادی را از معاملات آتی خود کسب می کنند. از سال 1993 تا 2003 با استفاده از فرض قیمت معاملات اولیه ما ، فرض I ، دلالان بازده مثبتی را برای همه ارزها به دست آوردند در حالی که Hedgers ضرر کرده اند. سودآورترین ارز ین بود که دلالان در هفته بیش از 5 میلیون دلار در هفته درآمد داشتند ، در حالی که مارک و یورو خیلی عقب نبودند. ما می توانیم با استفاده از توزیع سود ناخالص هفتگی ، مقادیر p را برای متوسط سود ناخالص هفتگی محاسبه کنیم. این مقادیر P گزارش شده در پرانتز نشان می دهد که متوسط سود ناخالص سودمند برای شش از هفت ارز به طور قابل توجهی مثبت است. سود ناخالص سودمند در تمام ارزها 13 میلیون دلار در هفته است و همچنین به طور قابل توجهی بیشتر از صفر است. سودآوری دلال تحت فرض II بسیار مشابه است. به عنوان یک بررسی استحکام اضافی ، ما همچنین سود را با استفاده از فرضیات دیگر برای قیمت معاملات داخل هفته ، مانند دلالان که فقط در یک انتخاب روز در طول هفته معامله می کنند ، محاسبه کردیم. حتی تحت فرضیات شدید ، به عنوان مثال که دلالان به طور متوسط سه پایین ترین (بالاترین) قیمت روزانه را در طول هفته می فروشند و به طور متوسط از سه بالاترین (پایین ترین) قیمت روزانه ، دلالان هنوز سودآور هستند. وادقابل درک است که سطح دقیق سود ناخالص نسبت به فرض قیمت حساس است ، اما نتیجه این که سود ناخالص به طور قابل توجهی مثبت است قوی است.[6]

جدول 2: متوسط سود ناخالص هفتگی توسط نوع معامله گر

سفته بازان پرچین فرض من فرض دوم فرض من دلار استرالیا 0. 45 (0. 03) 0. 36 (0. 08) 72. 72 (0. 05) پوند 0. 05 (0. 92) 0. 20 (0. 70) . 5. 58 (0. 49) دلار کانادایی 0. 62 (0. 05) 0. 62 (0. 05) 60. 63 (0. 20) یورو (2003-2003) 4. 97 (0. 00) 4. 20 (0. 01) 7. 71 (0. 04) مارک آلمانی (1993-1999) 3. 63 (0. 00) 3. 81 (0. 00) 71. 71 (0. 00) ین ژاپن 5. 42 (0. 00) 5. 51 (0. 00) 8. 62 (0. 00) فرانک سوئیس 1. 85 (0. 03) 1. 85 (0. 03) 53. 52 (0. 00) جمع 12. 72 (0. 00) 12. 66 (0. 00) 84. 84 (0. 00)

یادداشت ها: سود غیر Reporters باقیمانده است به طوری که مبلغ کل سود به صفر می رسد. مقادیر p در پرانتز برای این فرضیه است که متوسط سود صفر است. ردهای تهی ، یعنی یافته ها که سود خالص با صفر متفاوت است ، به صورت جسورانه نشان داده شده است. فرض من این است که تغییر موقعیت در طول هفته به نسبت حجم روزانه رخ می دهد. فرض دوم این است که تغییر موقعیت در طول هفته به راحتی اتفاق می افتد.

جای تعجب نیست که سود ناخالص دلالان بسیار متغیر است ، با نسبت متوسط هفته های سودآور در ارزهای فقط 0. 53 ، همانطور که در جدول 3 نشان داده شده است. با این حال ، وقتی ما ارزها را برای بدست آوردن داده های هفتگی برای همه دلالان ترکیب می کنیم ، در نتیجه تأثیر ارز را کاهش می دهیمعوامل خاص خاص خاص ، سود ناخالص کل در 60 درصد چشمگیر هفته ها مثبت است.

جدول 3: آمار سود سودمند

3. 3 هزینه معاملات

سودهایی که تاکنون محاسبه کرده ایم بازده ناخالص است و هزینه های تجارت را به خود اختصاص نمی دهد. در حالی که هزینه های معاملاتی در بازارهای آتی نسبتاً اندک است ، با توجه به اینکه گردش مالی بالایی در این بازارها وجود دارد ، مهم است که این هزینه ها را در ارزیابی سودآوری دلالان حساب کنید.[7] ما هزینه های معاملات را بر اساس حجم کل قراردادهای معامله شده در طول هفته محاسبه می کنیم ، نه فقط تغییر موقعیت خالص دلالان. از آنجا که هزینه های معاملات در طول نمونه ما تغییر کرده است و معامله گران فردی ممکن است با هزینه های مختلف معاملات روبرو شوند ، ما دو فرض جایگزین را در نظر می گیریم.

ما یک فرض پایه 0. 03 درصد از ارزش تجارت را به دنبال Aliber ، Chowdhry و Yan (2002) (فرض IA) می گیریم.[8] به عنوان یک بررسی استحکام ، ما از هزینه معامله ثابت 60 دلار آمریکا برای هر قرارداد معامله شده استفاده می کنیم ، که احتمالاً هزینه بالایی در هزینه های معامله برای معامله گران بزرگ ما (فرض IB) است.[9]

جدول 4 میانگین هزینه های معاملات wreekly را برای همه شرکت کنندگان در بازار بر اساس گردش مالی روزانه برای دو فرض ما نشان می دهد. ما نمی دانیم که نسبت کل حجم توسط معاملات دلالان چه نسبت به حساب می آید ، اما ما می دانیم که سهم آنها از بهره باز هر هفته (میانگین در ستون 3 جدول 4 نشان داده شده است). اگر فرض کنیم دلالان دارای یک حجم معاملات هفتگی متناسب با سهم خود از موقعیت های باز در آن هفته هستند ، پس از آن دلالان در شش ارز سودآور هستند ، به طور قابل توجهی برای پنج مورد از این موارد تحت فرض هزینه معاملات پایه ما (ستون 4 جدول 4). اگر از فرض هزینه معامله ثابت بالا استفاده کنیم ، فرض IB ، شش ارز هنوز هم سودآور هستند اما فقط دو مورد از این موارد به طور قابل توجهی چنین هستند. با این حال ، برای هر دو فرض هزینه معامله ، کل سود مثبت و بسیار معنی دار است.

جدول 4: هزینه های معاملات و سود دلالان

هزینه معاملات (همه معامله گران) سهم متوسط سودمند از علاقه باز سود پس از هزینه های معامله (دلالان) فرض فرض Ia Ib Ia Ib دلار استرالیا 0. 24 0. 76 0. 14 0. 41 (0. 08) 0. 34 (0. 14) پوند 1. 47 3. 02 0. 18 . 20. 21 (0. 67) . 50. 50 (0. 33) دلار کانادایی 0. 91 2. 62 0. 19 0. 46 (0. 14) 0. 16 (0. 62) یورو 2. 55 4. 25 0. 18 4. 51 (0. 01) 4. 21 (0. 02) علامت آلمانی 3. 58 9. 25 0. 19 2. 93 (0. 03) 1. 82 (0. 18) ین ژاپن 3. 63 6. 48 0. 22 4. 65 (0. 00) 4. 03 (0. 01) فرانک سوئیس 2. 07 4. 71 0. 20 1. 43 (0. 07) 0. 91 (0. 25) جمع 11. 30 24. 66 0. 20 10. 44 (0. 00) 7. 80 (0. 00)

یادداشت ها: فرض IA از 0. 03 درصد از Aliber et al (2002) استفاده می کند. فرض IB برای هر قرارداد معامله شده از 60 دلار آمریکا استفاده می کند. میانگین سهم سود بازوگرایان میانگین موقعیت های کوتاه به علاوه دلالان ، برای هر هفته دو بار با بهره باز تقسیم می شود. مقادیر p در پرانتز برای این فرضیه است که متوسط سود صفر است. ردهای تهی ، یعنی یافته ها که سود خالص با صفر متفاوت است ، به صورت جسورانه نشان داده شده است.

دلالان ممکن است بیشتر از پرچین ها تجارت کنند. اگر فرض کنیم سهم دلالان از حجم معاملات دو برابر سهم آنها از موقعیت های باز است ، پس از هر دو فرضیه هزینه معاملات ، سود کل سوداگر خالص هنوز به طور قابل توجهی بیشتر از صفر است. ما می توانیم با فرض اینکه کل حجم معاملات پرچین و معامله گران کوچک برابر با تغییر در موقعیت های باز گزارش شده خود در طول هفته برابر است ، حداکثر حجم نظری از تجارت قابل انتساب را پیدا کنیم. این فرض می کند که تمام معاملات دیگر توسط دلالان انجام شده است. حتی با این فرض شدید و غیرممکن ، دلالان تحت فرض هزینه معاملات پایه ما سودآور هستند ، اگرچه به طور قابل توجهی چنین نیست. دلالان تحت فرض هزینه معاملات بالاتر دیگر سودآور نیستند. نتیجه می گیریم که سود دلالت نسبت به هزینه های معاملات از نظر منطقی قوی است.

پانویسها و منابع

داده های مربوط به بهره باز و قیمت با قرارداد به مدت چهار سال برای دلار استرالیا و یک سال و نیم برای یورو در دسترس نیست. در عوض ، ما از قیمت بعدی برای انقضا قرارداد منقضی شده از بلومبرگ استفاده می کنیم و فرض می کنیم که موقعیت معامله گران در این قرارداد است.[5]

نتایج با استفاده از سایر فرضیات قیمت گذاری در صورت درخواست در دسترس است.[6]

دلالان بزرگ می توانند خودشان عضو مبادله باشند و از این رو هزینه های معاملات را دریافت می کنند یا هزینه معاملات بسیار کمتری را نسبت به سایر شرکت کنندگان در بازار پرداخت می کنند. ما این ملاحظات را نادیده می گیریم.[7]

Aliber et al (2002) نشان می دهد که برآورد هزینه معاملات آنها محدودیت کمتری است زیرا تخمین برای معامله گران بزرگتر است. با این حال ، ما فقط به دنبال موقعیت های بزرگ معامله گر هستیم ، نمونه ما جدیدتر است و آنها دریافتند که هزینه ها به سرعت در حال کاهش است.[8]

60 دلار در هر قرارداد برابر با گسترش پیشنهادات در حدود 0. 0005 برای بیشتر ارزها است. چنین گسترش هایی اغلب توسط فروشندگان ارز برای معاملات کوچک نقل می شود. یک فروشنده استرالیایی به ما نقل قول اختیاری از 15 دلار در هر قرارداد داد.[9]

مطالب موجود در این صفحه منوط به حق چاپ است و استفاده از آنها منوط به شرایط و ضوابط مندرج در اخطار حق چاپ و سلب مسئولیت است.© بانک مرکزی استرالیا ، 2001-2022. کلیه حقوق محفوظ است. بانک ذخیره استرالیا از مردمان جزایر بومی و تورس تنگه استرالیا به عنوان متولیان سنتی این سرزمین اذعان می کند و ارتباط مداوم آنها با کشور را تشخیص می دهد. ما احترام خود را به بزرگان آنها ، گذشته ، حال و در حال ظهور می پردازیم.