قراردادهای بازاریابی و تولید به طور گسترده در کشاورزی ایالات متحده استفاده می شود

قراردادها به طور گسترده ای در تولید و فروش کالاهای کشاورزی ایالات متحده مورد استفاده قرار می گیرند. در سال 2017 ، 49 درصد از ارزش تولید دام تحت توافق نامه های قرارداد - معمولاً بین کشاورزان و پردازنده ها - در حالی که قراردادهای آن 21 درصد از ارزش تولید محصولات زراعی را اداره می کردند ، افزایش یافته است. سهم محصولات زراعی تولید شده تحت قرارداد در سالهای اخیر کاهش یافته است زیرا کشاورزان به روش های دیگر برای مدیریت خطرات روی آوردند.

قراردادها یک ابزار برای مدیریت خطرات درآمدی در اختیار کشاورزان قرار می دهد. موارد دیگر شامل تنوع ، محافظت از طریق بازارهای آتی و سرمایه گذاری در ذخیره سازی است. کشاورزان همچنین از قراردادها برای به دست آوردن جبران خسارت برای کیفیت بالاتر محصول ، ایجاد رسانه های خاص برای محصولات و اطمینان از تأمین اعتبار بدهی استفاده می کنند. پردازنده ها از قراردادها برای حفظ جریان به موقع محصولات با ویژگی های مورد نظر و کنترل بیشتر بر خصوصیات و قوام محصولاتی که به دست می آورند استفاده می کنند.

قراردادها سهام نسبتاً کمی از تولید ذرت ، سویا و گندم را پوشش می دهند - و در 20 سال تغییر کمی در این سهام ایجاد شده است. بیشتر طیور تحت قرارداد تولید می شود و آنچه در قراردادهای بین پردازنده ها و تولید کنندگان تولید نمی شود ، در امکاناتی که مستقیماً توسط پردازنده ها اداره می شوند ، پرورش می یابد. استفاده از قرارداد بین سالهای 1996-97 و 2017 در بادام زمینی ، دخانیات و هاگ به شدت رشد کرد. تغییر در برنامه های کالاهای فدرال منجر به تغییر مهم در کانال های بازاریابی برای بادام زمینی و دخانیات شد ، در حالی که گسترش قرارداد در گرگ ها بخشی از سازماندهی مجدد صنعت به سمت امکانات بزرگتر بود که کاملاً با یکدیگر ادغام شده اند.

در تمام کالاها ، ارزش تولید قرارداد تقریباً به طور مساوی بین قراردادهای بازاریابی و تولید در سال 2017 تقسیم شده است. با این وجود ، استفاده از انواع قراردادها به شدت در کالاها متفاوت است. بیشتر تولید محصولات زراعی قرارداد ، به جز دانه ها و برخی از سبزیجات پردازش ، از قراردادهای بازاریابی استفاده می کند. در تولید دام ، اگرچه از قراردادهای بازاریابی در لبنیات و گاو استفاده می شود ، اما قراردادهای تولید به طور گسترده در گرازها و طیور استفاده می شود. برخی از گرازها حتی ممکن است تحت یک قرارداد تولید بین یک رشد دهنده و یکپارچه ساز (واسطه ای که تولید را هماهنگ می کند) مطرح شود و سپس توسط یکپارچه ساز تحت یک قرارداد بازاریابی با یک پردازنده فروخته شود.

تنها 8. 1 درصد از مزارع ایالات متحده از قراردادها استفاده می کنند. مزارع کوچک خانوادگی - که با کمتر از 350،000 دلار فروش - برای 88. 8 درصد از کل مزارع ایالات متحده در سال 2017 و 54. 3 درصد مزارع با قراردادها حساب شده است. مزارع خانوادگی در مقیاس بزرگ ، با حداقل 1 میلیون دلار فروش ، 2. 8 درصد از مزارع ایالات متحده و 14. 6 درصد از مزارع با قرارداد را داشتند.

مزارع خانوادگی کوچک حدود 26 درصد از کل تولیدات کشاورزی را در سال 2017 و سهم مشابهی از تولید قرارداد به خود اختصاص داده اند. مزارع خانوادگی در مقیاس بزرگ 39 درصد از کل تولید و 36 درصد از تولید قرارداد را به خود اختصاص داده اند. با این حال ، تمرکز تولید قرارداد بین مزارع خانوادگی در مقیاس کوچک و بزرگ متفاوت است. مزارع کوچک غالباً تحت قراردادهای تولید مرغ یا گرازها را پرورش می دادند ، در حالی که مزارع خانوادگی در مقیاس بزرگ 54 درصد از محصولات فروخته شده تحت قراردادهای بازاریابی را تولید می کردند.

انواع قراردادها

بررسی مدیریت منابع کشاورزی (ARMS) دو نوع قرارداد کشاورزی را مشخص می کند ، که هر دو قبل از برداشت یا تکمیل چرخه تولید دام به دست می آیند.

قراردادهای بازاریابی - مالکیت کالا در طول تولید با کشاورز باقی مانده است. این قرارداد قیمت (یا فرمول قیمت گذاری) ، مقادیر/کیفیت محصول و یک برنامه تحویل را تعیین می کند. مشارکت پیمانکار در تولید تحت این نوع قرارداد حداقل است.

قراردادهای تولیدی - پیمانکار مشارکت بیشتری در فرآیند تولید دارد ، که اغلب ورودی ها و خدمات خاص ، دستورالعمل های تولید و مشاوره فنی را به رشد دهنده ارائه می دهد ، که برای افزایش کالا هزینه قرارداد دریافت می کند. پیمانکار معمولاً در حین تولید صاحب کالا است و پس از اتمام چرخه تولید ، آن را از مزرعه رشد دهنده قرارداد منتقل می کند.

مزارع خانوادگی متنوع آمریکا: نسخه 2018 ، توسط کریستوفر برنز و جیمز م. مک دونالد ، ERS ، دسامبر 2018

مک دونالد ، جیمز م. ، "روند قراردادهای کشاورزی" ، گزینه ها: مجله مواد غذایی ، مزرعه و منابع ، آگوست 2015