محاسبات اخلاقی یک میلیاردر

بعد از بهترین سال تاریخ که در میان افراد بسیار ثروتمند قرار بگیرید ، یکی از شگفتی های 745 میلیاردر آمریکا: ‘چه چیزی کافی است؟جواب چیست؟ "

BOCA RATON ، فلوریدا - هنگامی که لئون کوپرمن تلفن را انتخاب کرد تا بررسی کند که چقدر پول ساخته شده است ، بازار سهام فقط 17 دقیقه باز بود. او یک خط خصوصی را به میز بازرگانی خود در نیوجرسی شماره گیری کرد ، دقیقاً همانطور که هر روز ده ها بار انجام می داد.

"شروع مناسب برای صبح؟"او درخواست کرد.

"اوه بلهبازار متزلزل است ، اما شما در حال کار هستید. "

"به من شماره بده."

"به نظر می رسد شش ، هفت میلیون."

"خوب. متشکرم. بیایید ثابت نگه داشته شویم. "در خارج از دفتر ، او می تواند همسرش را در حال ترک بازی در بازی هفتگی Bridge خود و گروهی از گلف بازان که در یک دوره خصوصی قدم می زنند ، بازی کند. وی تصمیم گرفت حداقل 183 روز در هر سال در فلوریدا زندگی کند تا از نرخ مالیات پایین ایالت برای ساکنان بهره مند شود و از ساعت 7 صبح تا نیمه شب او به طور معمول در دفتر خود در میز کار نشسته بود و بیش از 2. 5 دلار مدیریت می کردمیلیاردی که وی در طول حرفه ای به عنوان سرمایه گذار و مدیر صندوق پرچین ساخته بود.

او بیش از آنچه خانواده اش از حدود سال 1975 می توانست هزینه کند ، درآمد کسب کرده است ، و در دهه ها از آن زمان او آمده بود تا عمل کسب درآمد را به عنوان یک ضرورت شخصی کمتر از یک بازی جدی که می توانست بازی کند و برنده شود ، ببیند. او آن را سرمایه گذاری کرد ، آن را معامله کرد ، آن را قرض داد ، آن را رها کرد و هر روز تماشا کرد زیرا حساب ها به فراتر از نیازهای او ، خواسته های او و گاهی اوقات درک خود ادامه می داد.

"من نمی خواهم بگویم که این همه در این مرحله پول بازی می کند ، اما چه چیز دیگری می توانم آن را خرج کنم؟"او گاهی تعجب می کرد. کمد پیاده روی همسرش از آپارتمان برونکس جنوبی که در آنجا بزرگ شده بود بزرگتر بود. خانه فلوریدا آنها استخر بی نهایت ساخته شده و در پنج سال او هرگز یک بار برای شنا نرفت.

او نمودار سهام را روی صفحه نمایش خود بررسی کرد و دوباره به میز تجارت خود زنگ زد.

"هنوز خوب است؟خبری؟ "

"خیلی خوب ، بله. Highfliers کشته می شوند ، اما سهام ارزش بسیار خوبی انجام می شود. شما حدود 10 میلیون نفر هستید. "

سال گذشته بهترین زمان در تاریخ بوده است که یکی از 745 میلیاردرهای آمریکا باشد که ثروت تجمعی آنها 70 درصد تخمین زده شده است از ابتدای بیماری همه گیر حتی اگر ده ها میلیون کارگر با دستمزد کم شغل خود را از دست داده اند یا شغل خود را از دست داده اند. خانه هابا هم ، این 745 میلیاردر در حال حاضر بیش از 60 درصد پایین خانواده های آمریکایی با هم ارزش دارند ، و هر روز کوپرمن می توانست این شکاف را در ترازنامه خود گسترش دهد - به طور متوسط 4،788 دلار در دقیقه در بورس ، 1. 9 میلیون دلار در روز ودر کل 700 میلیون دلار در سال 2021. به عنوان یک رکورد ثروت در حال تغییر به سمت بخش کوچکی از مردم در اوج اقتصاد ، کوپرمن می تواند چیز دیگری را نیز تغییر دهد.

"میلیاردرها حتی نباید در آمریکا وجود داشته باشد" ، یادداشتی را که پس از رفتن به تلویزیون برای توصیه های سهام دریافت کرده است ، خوانده است.

پیام دیگری را بخوانید: "یک روز ، ما به دنبال همه شما با Pitchforks هستیم."

"بیدار شو ، مورون. شما و حرص و آز سیری ناپذیر در ریشه بزرگترین مشکلات اجتماعی ما هستید. "

وی به بیشتر ایمیل های شخصی پاسخ داد ، در مورد تهدیدهای گاه به گاه مرگ ، ثبت نگه داشته و نامه هایی را به سیاستمدارانی مانند سناتور الیزابت وارن (D-Mass.) ، سناتور برنی سندرز (I-Vt.) و Rep. Alexandria Ocasio- نوشت. Cortez (D-N. Y.) هر وقت آنها در سخنان خود از میلیاردرها انتقاد می کردند ، زیرا او نمی توانست درک کند: دقیقاً چه اشتباهی انجام داده است؟چه قانونی شکسته بود؟وی در پایان از دست دادن اقتصاد سرمایه داری به والدین مهاجر فقیر متولد شده است. او در مدارس دولتی شرکت کرده بود ، بدهی را برای اولین بار در خانواده خود که در کالج شرکت می کرد ، به هفته 80 ساعت کار می کرد ، تصمیمات هوشمندانه ای گرفت ، از برخی شانس ها بهره مند شد ، ثروت خود را برای خودش و برای مشتریان خود بدست آورد و صدها نفر را پرداخت کردمیلیون ها مالیات به دولت. وی یک همسر 57 ساله ، دو فرزند موفق و سه نوه داشت که به او کمک می کردند تصمیم بگیرند که چگونه بیشتر پول خود را به لیست طولانی خیریه ها بدهد. او گفت: "زندگی من داستان رویای آمریکایی است" ، او ضمن پذیرش یک جایزه در یک موسسه خیریه ، گفت و همیشه خود را به عنوان قهرمان پارچه های غنی تصور می کرد ، فقط برای اینکه اکنون خود را به عنوان حریص پیدا کندشرور در داستانی از نابرابری اقتصادی Amok را اجرا می کند.

و حالا یک سری ایمیل دیگر از یک غریبه که یک موسسه خیریه در نیوجرسی را اداره می کرد، آمد. او گفت که میلیاردرها با استفاده از خلأهای موجود در کد مالیاتی از پرداخت سهم منصفانه مالیات خودداری می کنند. او گفت میراث ثروت بیش از حد آنها "بار نسل های آینده را سنگین می کند."او گفت که کوپرمن نمی دانست زندگی در فقر یا انتخاب هر ماه بین پرداخت اجاره یا خرید غذا چگونه است.

کوپرمن در حالی که دوباره ایمیل را می خواند، گفت: «او نکات قابل قبولی را بیان می کند.

"از ایمیل های شما متشکرم. ممکن است برای من مفید باشد که پیش زمینه ای درباره خودم به شما ارائه دهم،» او در پاسخ نوشت، و سپس یک بیوگرافی کوتاه و کپی هایی از نامه های خود را به سیاستمداران پیوست."به نظر می رسد یک سوء تفاهم اساسی از اینکه من هستم وجود دارد."

او می دانست که مردم وقتی به یک میلیاردر فکر می کنند چه تصوری می کنند. او داستان های زیاده روی و زیاده روی را خوانده بود و برخی از آن ها را از نزدیک دیده بود، اما او نبود. او 238 میلیون دلار برای پنت هاوس نیویورکی مانند کن گریفین مدیر صندوق سرمایه گذاری خرج نکرد. یا تعطیلات در جزیره خصوصی خود در بلیز مانند بیل گیتس. یا جشن تولد 10 میلیون دلاری با حضور شترها و آکروبات هایی مانند سرمایه گذار استفان شوارتزمن برگزار کند. یا 70000 دلار در سال برای مراقبت از مو مانند دونالد ترامپ کاهش دهید. یا یک کوسه 14 فوتی حفظ شده با قیمت تخمینی 8 میلیون دلار مانند استیون کوهن بخرید. یا بیش از 1 میلیارد دلار برای هنر مانند دیوید گفن غول رسانه ای خرج کنید. یا بودجه 23 میلیون دلاری برای امنیت شخصی مانند فیس بوک برای مارک زاکربرگ.

او سفینه های فضایی خود مانند ایلان ماسک و جف بزوس را نداشت. یا یک کشتی هوایی 600 فوتی مانند سرگئی برین. یا یک جت جنگنده از کار افتاده شوروی مانند لری الیسون. یا یک قایق بادبانی 215 میلیون دلاری با سکوی هلیکوپتر و استخری مانند استیو وین. یا یک قطار خصوصی با سه اتاق خواب مانند جان پل دی جوریا. یا یک مجموعه 5 میلیون دلاری خودروهای لوکس مانند کایلی جنر.

چیزی که کوپرمن برای حمل و نقل داشت، یک دوچرخه شوین 25 ساله بود که دوست داشت در محله بچرخد و یک هیوندای که چند بار در هفته برای دویدن از آن استفاده می کرد.

او نمودار سهام روی صفحه نمایشش را دوباره بررسی کرد و تلفنش را برداشت تا با همسرش، توبی که در اتاق اداری پایین راهرو نشسته بود، تماس بگیرد.

او به او گفت: «من می روم بیرون و بعداً تعدادی از آن بره های کاستکو را می گیرم.

"ما به چیز دیگری نیاز داریم؟"او پرسید.

او گفت: "من اینطور فکر نمی کنم.""فقط می بینم که چه چیزی در ویژه است."

آنها از زمان ملاقات در کالج هانتر در سال 1962 ، هنگامی که شهریه در دانشگاه عمومی نیویورک به اندازه 24 دلار در هر ترم هزینه داشت و وعده زندگی در آمریکا این بود که هر نسل قبل از آن پیشی می گرفت. او دختر یک فروشنده بالش در حال تلاش از رومانی بود. او فرزند کارآموز یک لوله کش بود که در سن 13 سالگی از لهستان مهاجرت کرد ، هرگز دبیرستان را تمام نکرد ، شش روز در هفته کار کرد و بعداً در حالی که یک سینک را از پله ها به سمت یک آپارتمان طبقه چهارم حمل می کرد ، در اثر حمله قلبی درگذشت.

پدرش املاک و مستغلات به ارزش کمتر از 100000 دلار را پشت سر گذاشت ، اما کوپریمن همچنین اعتقاد پدرش را به ارث برد که نردبان اقتصادی بین فقیر و ثروتمندان به اندازه کافی کوتاه است تا با عزم و کار سخت صعود کند. بیش از 90 درصد از کودکانی که در دهه 1940 در ایالات متحده متولد شده اند ، به والدین خود می روند. دو سوم از کسانی که در فقر متولد شده اند حداقل به طبقه متوسط می رسند. کوپرمن در طول تابستان منتظر جداول بود ، در حالی که شب به مدرسه تجارت می رفت ، برای Xerox کار می کرد و سپس به عنوان یک تحلیلگر در گلدمن ساکس شروع می کرد و سالانه 12. 500 دلار درآمد. وی گفت: "دکترای من برای فقیر ، گرسنه و رانده است."وی به همكاران گفت كه سرمایه داری مانند نبرد برای بقا در سافاری آفریقا است و كلید موفقیت این بود كه ذهن را در هنگام شکار ، ذهن یك شیر یا غزال را اتخاذ كنیم. کوپرمن به آنها گفت: "وقتی خورشید به وجود می آید ، بهتر است در حال دویدن باشید."در طی نه سال ، او به عنوان شریک زندگی معرفی شد. در طی یک دهه ، او یک میلیونر بود.

او و توبی با هم یاد گرفته بودند که چگونه ثروتمند شوند ، که بیشتر به معنای تصمیم گیری در مورد چگونگی خرج کردن پول خود بود. او هنوز هم احساس راحتی برای خرید لباس عمده فروشی و رفت و آمد برای کار در ترانزیت عمومی نیوجرسی احساس کرد. توبی حتی اگر به 25 دلار در ساعت نیازی به 25 دلار نداشته باشد ، از شغل خود به عنوان معلم ویژه لذت برد ، بنابراین او به کار خود ادامه داد و حقوق خود را به مدرسه اهدا کرد. آنها در دهه 1980 خانه ای را با قیمت 325،000 دلار در نیوجرسی خریداری کردند و بعداً 5 میلیون دلار خانه خود را در فلوریدا ساختند. آنها نگران این بودند که دو فرزند خود را با دادن وراث عظیم به آنها تبدیل کنند ، بنابراین در عوض آنها بخش کوچکی از ثروت خود را به یک اعتماد می کشانند که فقط یک بار پسرانشان 35 ساله می شوند ، می توان به آنها دسترسی پیدا کرد ، در این مرحله یکی از قبل یک تاجر موفق و دیگری بودیک دانشمند محیط زیست با دکترا بود.

کوپرمن در نهایت گلدمن ساکس را ترک کرد تا صندوق تامینی خود به نام امگا را راه اندازی کند و به مدت دو دهه با افزایش بازار سهام، میلیون ها خود را به طور متوسط 14 درصد در هر سال جمع کرد، تا اینکه او و توبی جزو ثروتمندترین چند صد میلیاردر در ایالات متحده بودند. ایالت ها. آنها در سال 2010 توسط گیتس و وارن بافت به شام دعوت شدند که به تازگی برنامه ای به نام Giving Pledge را شروع کرده بودند و از میلیاردرها می خواستند حداقل نیمی از پول خود را به امور خیریه اهدا کنند و کوپرمن ها در آن شب متعهد شدند.

من می توانم یک پیکاسو را صد میلیون بخرم، اما من را روشن نمی کند، پس چی؟کوپرمن به آنها گفت. ما یک سبک زندگی بسیار منطقی داریم. پول ما چه فایده ای بهتر از این دارد؟»

آنها 150 میلیون دلار به بیمارستانی در نیوجرسی، 50 میلیون دلار برای بورسیه تحصیلی به دانش آموزان دبیرستان نیوآرک، 40 میلیون دلار به مدرسه بازرگانی کلمبیا، 40 میلیون دلار به کالج هانتر، 30 میلیون دلار به هنرهای نمایشی، 25 میلیون دلار به خانواده یهودی اهدا کردند. صندوق، 20 میلیون دلار به پرستاران ماهر، 15 میلیون دلار به بانک های مواد غذایی، و همین طور ادامه یافت. اما مهم نیست که چقدر پول دادند، پول آنها همچنان درآمد بیشتری داشت، حتی با وجود اینکه دستمزد طبقه متوسط اساساً ثابت بود. در 50 سال گذشته، شکاف بین خانواده های فقیر و 0. 1 درصد بالا بیش از ده برابر شده است. کودکان اکنون تنها 43 درصد شانس کسب درآمد بیشتر از والدین خود داشتند.