پول فیات - معنی ، ویژگی ها و کار

اصطلاح پول فیات برای تعریف هر پولی که توسط یک دولت به عنوان مناقصه قانونی و بدون حمایت کالایی اعلام شده است ، استفاده می شود. مناقصه قانونی به سادگی بدان معنی است که قانونی وجود دارد که همه را ملزم به پذیرش ارز در تجارت می کند. علاوه بر این ، پول فیات پولی صادر شده بود که از نظر هر استاندارد عینی از نظر ارزش ثابت نیست و نه از نظر قانونی برای هر چیز دیگری که توسط شخص دیگری خواسته شده باشد قابل تبدیل است. به عبارت دیگر ، پول فیات پول بدون ارزش ذاتی است. در زمان های قدیم که پول به طور کلی تجارت اختراع نشده بود ، در سیستم باربری بود."Barter" اساساً به معنای پرداخت هزینه های مورد نظر شما با محصولات یا خدمات به جای پرداخت هزینه آنچه می خواهید با پول است. تحت این سیستم ، مبادله فقط می تواند بین دو نفر اتفاق بیفتد فقط در صورتی که هرکدام کالاهایی را که دیگری می خواهد داشته باشد. به عنوان نمونه ، تصور کنید که گوجه فرنگی را پرورش می دهید و همسایه خود ذرت رشد می کند. این امکان وجود دارد که سناریویی را تصور کنید که شما و همسایه خود موافقت کنید 25 پوند گوجه فرنگی خود را با 25 پوند ذرت خود تجارت کنید. سیستم بارتر باعث می شود که یک طرف در پایان تجارت رنج ببرد زیرا هیچ اندازه گیری ارزش وجود ندارد ، حتی اگر دو نفر با هم ملاقات کنند که کالاهای دیگری را می خواستند ، نمی توانند قیمت تعادل رضایت بخش را پیدا کنند. این وضعیت را می توان توضیح داد که شما هرکدام را با چیزی غیر از پول پرداخت کرده اید. این سیستم فقط در یک اقتصاد ساده امکان پذیر بود اما پس از توسعه اقتصاد ، مبادله مستقیم کالاها بدون استفاده از پول ، بدون نقص نبود. حتی اگر بارتر در سودمندی خود محدود بود ، اما نقش مهمی در توسعه مفهوم پول داشت.

اصطلاح پول فیات از فیات لاتین ناشی می شود ، به معنای "بگذارید این کار انجام شود" ، به این معنی که پولی که توسط یک قدرت حاکم به عنوان پول توسط دولت تأسیس می شود ، به وجود می آید. جایی که از پول فیات به عنوان ارز استفاده می شود ، از اصطلاح ارز فیات استفاده می شود. امروز ، بیشتر ارزهای ملی ارزهای فیات ، از جمله دلار آمریکا ، یورو و سایر ارزهای ذخیره شده است و از زمان شوک نیکسون سال 1971 بوده است. اصطلاح شوک نیکسون برای ارجاع دو اقدامات مختلف سیاست گرفته شده توسط رئیس جمهور ایالات متحده استفاده می شود. ریچارد نیکسون در سال 1971 و 1972 که سرانجام منجر به فروپاشی سیستم برتون وودز مبادله مالی بین المللی شد. سیستم برتون وودز بین سالهای 1968 و 1973 منحل شد. رئیس جمهور آمریكا ریچارد نیکسون در آگوست 1971 "تعلیق موقت" تبدیل دلار به طلا را به طلا اعلام کرد. از سیستمتلاش برای احیای ارزهای اصلی تا مارس 1973 شروع به شناور شدن در برابر یکدیگر کرد و نرخ ارز ثابت شکست خورد. سیاست های تحمیل شده و اقدامات انجام شده توسط رئیس جمهور نیکسون شامل تحمیل دستمزد 90 روزه و یخ زدگی قیمت در آمریکا ، 10 ٪ هزینه واردات و مهمترین آنها بستن پنجره طلا است و به طور موثری دلار ایالات متحده را برای طلا غیرقابل توصیف می کند.

اصطلاح پول فیات برای توصیف ارز که به دلیل دستور دولت استفاده می شود ، استفاده می شود که ارز باید به عنوان وسیله ای برای پرداخت پذیرفته شود. به عنوان مثال ، برای ایالات متحده ، دلار پول فیات است و برای هند روپیه است. استاندارد طلا در حال حاضر توسط هیچ دولت کشور هنگام مقایسه با پول فیات استفاده نمی شود. انگلیس استفاده از استاندارد طلا را در سال 1931 متوقف کرد و ایالات متحده در سال 1971 به دلیل افسردگی اقتصادی این سیستم را رها کرد. افسردگی اقتصادی ناشی از کاهش عرضه پول ناشی از پایبندی به استاندارد طلا است. در این شرایط ، انگلیس و یونایتد اظهار داشتند که طلا را زودتر ترک می کنند تا بتوانند از بدترین افسردگی جلوگیری کنند و روند اولیه بهبودی را آغاز کنند. زمان ترک یک کشور از استاندارد طلا ، تعیین کننده اصلی شدت افسردگی آن است و زمان بهبود آن نشان داده شده است که به معنای واقعی کلمه ده ها کشور از جمله کشورهای در حال توسعه در نظر گرفته شده است. استاندارد طلا کاملاً جایگزین پول فیات شد.

یک تفاوت عمده در مورد قیمت استاندارد پول فیات و قیمت استاندارد طلا وجود دارد. این تفاوت میزان ثبات است. ارزش پول بر اساس اعتماد به نفس نشان داده شده توسط مردم به جای ارزش چهره تصمیم گرفته می شود. در نتیجه ، در صورت پول فیات ثبات بسیار کمی وجود دارد. با این حال ، این سطح اعتماد به نفس موظف است هر از گاهی متفاوت باشد و از این رو ارزش پول نیز هر از گاهی متفاوت خواهد بود که به نظر می رسد برای هر اقتصادی فاجعه بار است. امروزه قیمت طلا با تقاضای فلز تعیین می شود و اگرچه دیگر به عنوان استاندارد مورد استفاده قرار نمی گیرد ، اما هنوز هم از یک استفاده مهم استفاده می کند. به عنوان مثال ، طلا یک دارایی بزرگ مالی برای کشورها ، بانکهای مرکزی است و همچنین توسط بانک ها به عنوان راهی برای محافظت در برابر وام های ساخته شده به دولت خود استفاده می شود. ثبات طلا یکی از مهمترین دلایلی است که اقتصادهای جهان ترجیح می دهند به جای انتخاب پول فیات ، ارز کاغذی خود را به طلا تبدیل کنند. از این رو ، استاندارد طلا بر پول فیات برنده می شود.

خصوصیات پول فیات

پول فیات یا ارز فیات ، که معمولاً به آن پول کاغذ گفته می شود ، نوعی ارز است که تنها ارزش آن این است که یک دولت یک فیات را ساخته است زیرا پول یک روش قانونی مبادله است. این بدان معنی است که پولی که طبق قانون باید به عنوان پرداخت بدهی پذیرفته شود. ارز و سکه ها مناقصه قانونی هستند زیرا آنها مستقیماً توسط یک دولت ایجاد می شوند و باید با حکم دولت پذیرفته شود. برای توضیح روش حقوقی مبادله ، به عنوان مثال مانند افراد می توانند از یکی از این پول برای خرید چیزی که می خواهند استفاده کنند تا رضایت خود را برآورده کنند. Fiat Money در صورت مقایسه با سیستم Barter ، تجارت موفقیت آمیز تر می شود. برخلاف پول کالا یا پول نماینده ، در کالایی دیگر مانند طلا یا نقره مستقر نیست و تحت پوشش یک ذخیره ویژه قرار نمی گیرد. پول کالا نوعی پول با ارزش ذاتی مانند گاوها ، ذرت ، گوسفند و موارد دیگر است. علاوه بر این ، فروشگاه ارزش نیز یکی از ویژگی های پول فیات است. Fiat Money تا زمانی که دارندگان ارز احساس کنند که می توانند یک شریک مبادله ای برای آن پیدا کنند ، ارزش خود را حفظ می کند. از طرف دیگر ، ارز کاغذی مدرن ، سکه ها و سپرده های قابل بررسی نیز به عنوان پول فیات در نظر گرفته می شوند.

علاوه بر این ، پول فیات هیچ ارزش ذاتی ندارد و بازگشت پول فیات چیزی غیر از دارندگان اعتماد به نفس در اقتصاد است که توسط دولت تحت پوشش قرار می گیرد. دولت تصمیم می گیرد که پول فیات ارزش داشته باشد. علاوه بر این ، ارزش های پول فیات ناشی از انتظار استفاده بعدی یا تمایل مردم به پذیرش پول فیات به عنوان واسطه مبادله است. واضح تر ، ارزش پول فیات از تمایل عمومی عموم مردم برای پذیرش آن در ازای کالاهای دیگر ناشی می شود. این تمایل تا حد زیادی به اعتماد به نفس مردم به اقتدار معمولاً دولت هنگام صدور پول فیات بستگی دارد. پول فیات به خودی خود ارزشمند نیست اما برای آنچه می تواند خریداری کند ارزشمند است. در سال 2004 ، ارزهای جهان پول فیات هستند. مردم در سراسر جهان شروع به خرید کالا و خدمات با پول فیات کردند. با این حال ، اوضاع با ارزهای عمده مانند یورو ، دلار ایالات متحده و فرانک سوئیس پیچیده تر است.

علاوه بر این ، پول فیات هنگامی که مردم متوجه شدند که ارزش استفاده از یک واسطه مبادله ای نیست ، از پول کالایی بیرون آمد. انجام کار خود با استفاده از پول کالا برای همه دشوار است زیرا آنها قادر به اندازه گیری ارزش پول کالا در هنگام مقایسه با پول فیات نیستند. دور شدن از پول با ارزش در استفاده ، امکان استفاده از مواردی را فراهم می کند که متناسب با دوام ، تقسیم پذیری ، قابلیت حمل و نقل و ویژگی های توانایی غیر جعلی پول باشد.

علاوه بر این ، پول فیات برای اقتصادهای مدرن مهمترین می شود. این امر به این دلیل است که پول فیات می تواند به کنترل بی ثباتی چرخه تجارت در کشور کمک کند وقتی بیشتر و بیشتر افراد در ازای کالاها و خدمات دیگر استفاده از پول فیات را شروع می کنند. پول فیات باعث استفاده فعال از سیاست های پولی می شود. علاوه بر این ، راحتی بیشتری برای ما در مقایسه با پول کالایی آسان است. به عنوان مثال ، مردم در ازای استفاده از پول فیات ، باید گاوها را در ازای چیزهای مورد نظر خود به طرف مقابل بیاورند. سرانجام ، اما نه مهم ، پول فیات به راحتی می تواند توسط مقام صدور کنترل شود. این می تواند به افراد کمک کند تا افراد طبقه بالا و طبقه پایین در یک جامعه را تعیین کنند. سرانجام ، Fiat Money همچنین از نوسانات غیرقابل پیش بینی و غیرقابل کنترل در ارزش پول کالا جلوگیری می کند ، که می تواند اقتصاد را خراب کند ، که ناشی از شوک های بازار کالا است.

پول با فرمان

کلمه فیات از کلمه لاتین آمده است که معنای نظم خودسرانه یا حکم را به همراه دارد ، مانند آنچه ممکن است دولت اعلام کند. دولت پول فیات را به عنوان مناقصه قانونی و از قاعده تعیین شده توسط دولت تعیین می کند ، این بدان معناست که پول فیات به عنوان پول ارزش دارد. به غیر از این ، دولت دستور ، فرمان یا قانونی را صادر می کند که می گوید پول فیات ارزشمند است. این بیانیه فقط می تواند کار باشد به میزان افرادی که مرتباً سایر قوانین دولت را نقض می کنند و حکم می کنند بستگی دارد. نه تنها این ، این امر نیز هنگامی کار می کند که دولت مبنی بر اینکه مردم می توانند از پول فیات برای پرداخت مالیات خود استفاده کنند. هر موردی که توسط دولت برای پرداخت مالیات پذیرفته شده باشد ، در راه رسیدن به واسطه مبادله ای است که به طور کلی پذیرفته شده است.

دو مقدار

دو نوع ارزش وجود دارد که می تواند به ما در درک بهتر پول فیات و نحوه تمایز پول فیات از پول کالایی که ارزش استفاده و ارزش در از آن است ، کمک کند.

1. ارزش استفاده: این نوع ارزش به این معنی که رضایت مصرف کننده نسبت به خواسته ها و نیازها با مصرف مستقیم کالاها و خدمات ارائه می شود. هدف شدید فعالیت اقتصادی ، دستیابی به ارزش از استفاده از کالاها و خدمات است. ارزش استفاده مرحله آخر در تولید ، تخصیص قیمت خرید و فعالیتهای مصرف است که برای رفع مشکل اساسی کمبود انجام می شود. این مقدار برای جلوگیری از هزینه گران قیمت و خطر استارتاپ مورد نیاز است. علاوه بر این ، برای جلوگیری از سردرگمی در بازار ، این اصطلاح باید از ارزش و ارزش بازار متمایز شود ، که ارزش بازار عادلانه را برای بازتاب ارزش موجود در بازار آزاد می فهمد.
2. ارزش در استفاده از قیمت گذاری: این وضعیتی است که تعیین قیمت بر اساس ارزش یک محصول برای مشتری بر خلاف هزینه تولید سازنده. این روش قیمت گذاری فقط در شرایطی مؤثر است که مصرف کنندگان جایگزین موثری نداشته باشند. به عنوان مثال ، یک شرکت دارویی ممکن است بدون در نظر گرفتن هزینه تولید شرکت ، براساس ارزش دارو به تعداد محدودی از افرادی که گزینه های کمی دارند ، یک داروی ویژه سرطان را در سطح بسیار بالایی قیمت گذاری کنند. از طرف دیگر ، ممکن است یک محصول به دلیل فشارهای رقابتی به دلیل این محصول برای بسیاری از افراد دارای قیمت پایین تر باشد.
3. ارزش در مبادله: این ارزشی است که یک کالا، به ویژه پول، می تواند با کالاها و خدمات دیگری مبادله شود و سپس می توان از آن برای برآوردن خواسته ها و نیازها استفاده کرد. ارزش در مبادله به این معناست که ارزشی که رضایت است، به طور غیرمستقیم از طریق کسب چیز دیگری به دست می آید. برای اینکه یک کالا ارزش مبادله ای داشته باشد، لازم نیست ارزش استفاده داشته باشد.

به عنوان یک نتیجه، پول فیات ارزش مبادله ای دارد، اما ارزش استفاده کمی دارد یا اصلاً ارزش ندارد. در مقابل، پول کالایی دارای هر دو ارزش در استفاده است که در قسمت کالا قرار دارد و ارزش مبادله ای که در قسمت پول است.

ظهور پول فیات

در تبدیل از پول کالایی به پول واقعی، گام بعدی منطقی در پیشرفت تاریخی که از خودکفایی به مبادله به پول کالایی تبدیل شد، واضح به نظر می رسد. با این حال، جداسازی ارزش در مبادله از ارزش در استفاده، یک پیشرفت مفهومی بزرگ بود که ادامه پیشرفت اقتصادی را ممکن کرد. انسان تبدیل از پول کالایی به پول واقعی را در سه مرحله انجام داد:

1. ارز کاغذی با پشتوانه کامل: این اولین گام برای گذار از پول کالایی به پول فیات بود. در این مرحله، انتشار ارز کاغذی کاملاً توسط پول کالایی که در این مرحله از توسعه معمولاً طلا یا نقره بود، حمایت می شد. اساساً، این ارز کاغذی می توانست با مقداری معادل طلا یا نقره معامله شود که با احتیاط در مکانی امن پنهان شده بود. به عنوان مثال، ایالات متحده گواهینامه های طلا و نقره را در ازای مقادیر واقعی طلا و نقره ذخیره شده در انبار بزرگ صادر کرد. با این حال، عموم مردم به استفاده از ارز کاغذی به جای پول کالای واقعی روی آوردند، زیرا ارز کاغذی معمولاً با ویژگی پول بهتر از فلز، به ویژه قابلیت حمل و نقل مطابقت دارد.
2. نرخ ارز کاغذ: مرحله دوم دستیابی به صادرکننده پول بود که تعداد کمی از افراد در واقع برای پول کالایی ارز کاغذی را معامله می کردند. در واقع ، تعداد بسیار کمی از مردم به دلیل مشکل در پول کالا از طلا یا نقره به عنوان پول استفاده می کردند. عموم مردم مایل به استفاده از ارز کاغذی به عنوان واسطه مبادله بودند. این بدان معنی است که صادرکننده پول نیازی به حفظ برابری قطعی بین مبلغ مخفی پول کالا و میزان پول کاغذ در گردش ندارد. به عنوان مثال ، آنها می توانند 10 میلیارد دلار ارز کاغذی داشته باشند که تنها با ارزش 1 میلیارد دلار طلا حمایت می شود. در طبیعت ، نسبت مبادله بین ارز کاغذ و پول کالا واقعاً مورد نیاز بود. آنها می توانند قیمت طلا و قیمت نقره را تعیین و تعیین کنند. به این ترتیب ، اگر کسی می خواست ارز خود را برای طلا یا نقره بازیابی کند ، می توانست این کار را با قیمت های ثابت انجام دهد.
3. ارز کاغذ فیات: این سومین قدم برای تبدیل پول کالا به پول فیات است. این مرحله اعمال می شود تا پول فیات تمام عیار آسان شود ، هنگامی که مردم با استفاده از ارز کاغذی به جای پول واقعی کالاهای طلا یا نقره ، دنج می زدند. به دلیل مقامات صادر کننده پول ، قیمت پول کالاها متوقف می شود. جدا کردن قیمت کالا از ارزش ارز کاغذ فیات به این معنی بود که دیگر این پول توسط پول کالایی که طلا و نقره است حمایت نمی شود. ارز کاغذی WAN گفته است که توسط دولت با ارزش است به فرمان دولت ، پذیرش عمومی آن ، توانایی آن در خرید کالا و خدمات بستگی دارد. علاوه بر این ، این امر همچنین باعث شده است تا مرجع صدور پول برای کنترل مبلغ کل پول در گردش ، آسانتر شود.

چگونه سیستم پول فیات کار می کند

در سیستم پول فیات ، پول توسط یک کالای فیزیکی پشتیبانی نمی شود. در عوض ، کمبود پول فیات و این واقعیت که به نظر می رسد مردم می خواهند این تنها چیزی است که ارزش پول را می دهد. علاوه بر این ، مردم می خواهند که ارز فیات موضوع بحث های زیادی بوده است. به عنوان مثال ، اگر برای اولین بار بیگانه بودید و برای اولین بار از زمین بازدید می کنید ، مطمئناً از اینکه چگونه زمین ها به نظر می رسد تکه های کوچک کاغذ را با رنگ روی آنها جایزه می دهند ، شگفت زده خواهید شد.

بدهی یکی از ایده هایی است که می تواند برای توضیح ارزش پول فیات استفاده کند. به عنوان نمونه ، اگر بدهی دارید ، هیچ جایگزینی ندارید اما سعی می کنید تکه های کاغذ را برای پرداخت بدهی خود بدست آورید ، و اگر کاغذ کمیاب است ، باید برای آن رقابت کنید. جالب اینجاست که به نظر می رسد بدهکاری با پول فیات همراه است ، اما این هیچ مدرک قطعی برای این تئوری نیست.

علاوه بر این ، روش دیگری که می تواند برای توضیح خواست برای پول استفاده شود این است که مردم در سیستم ذخیره کسری از پول استفاده می کردند. پس از برداشتن پشتی فلزی ، مردم همچنان که عادت کرده بودند از پول استفاده می کردند. یک استدلال برای این پایان نامه این است که سیستم های پول فیات که از نظر تاریخی بهترین کار را داشته اند ، مواردی هستند که پشتوانه فیزیکی به آرامی و مخفیانه برداشته می شود.

راه سوم برای توضیح ارزش پول فیات این است که ارزشمند است زیرا دولت چنین می گوید. این نظریه اغلب در عمل مورد آزمایش قرار گرفته است و با اطمینان می توان آن را رد کرد. با این وجود ، دولت هنوز هم سعی می کند با قانون و کنترل قیمت هر از گاهی ارزش را به کاغذ تزریق کند. این وضعیت در دراز مدت کار نمی کند و معمولاً به سرعت به مرحله بعدی منتهی می شود ، که بیش از حد تورم است. تورم بیش از حد مرحله مقصد هر ارز فیات است. در حین تورم بیش از حد ، پول بیشترین ارزش خود را در طول شب از دست می دهد. علاوه بر این ، تورم بیش از حد به دلیل افزایش تورم منظم به حدی رخ می دهد که تمام اعتماد به نفس در پول از بین رفته است. اعتماد به نفس یکی از عوامل مهمی است که برای تعیین ارزش پول در سیستم پولی فیات استفاده می کند. هنگامی که اعتماد به نفس از بین رفت ، پول بدون در نظر گرفتن کمبود آن ، به طور برگشت ناپذیر ارزشمند می شود. برای 3000 سال گذشته ، استاندارد طلا جایگزین هر ارز فیات شد.

اگرچه یک سیستم پولی فیات اغلب از یک سیستم ذخیره کسری تکامل می یابد ، اما این همیشه اینگونه نیست. گاهی اوقات دوره ذخیره کسری به طور کلی پرش می شود. امپراتوری روم یکی از مشهورترین نمونه ای است که در آن سیستم فلزی مبتنی بر نقره به تدریج در یک سیستم پولی فیات مبتنی بر سکه های توکن تکامل می یابد. میزان نقره در سکه ها به آرامی کاهش یافت تا اینکه سکه ها تقریباً کاملاً از قلع تشکیل شده بودند. این وضعیت در یک قرن دوره اتفاق افتاد و این احتمالاً طولانی ترین سیستم پولی فیات در تاریخ جهان است.

در سیستم پولی فیات ، هیچ گونه محدودیتی در میزان پولی که می توان ایجاد کرد وجود ندارد. در حالی که ، در یک سیستم ذخیره کسری ، میزان پولی که می توان ایجاد کرد هنوز با میزان فلز موجود محدود است. این همچنین امکان ایجاد اعتبار نامحدود را فراهم می کند. در ابتدا ، رشد سریع در دسترس بودن اعتبار اغلب به دلیل رشد اقتصادی اشتباه می شود ، زیرا هزینه ها و سود کسب و کار رشد می کند و اغلب رشد سریع قیمت سهام وجود دارد. در طولانی مدت ، اقتصاد تمایل دارد که با انقباض زیر بسیار بیشتر از آنچه که از گسترش اعتبار به دست آورد ، رنج ببرد.

در بیشتر موارد ، یک سیستم پولی فیات به دلیل بدهی بیش از حد عمومی به وجود می آید. هنگامی که دولت قادر به بازپرداخت تمام بدهی های خود در طلا یا نقره نیست ، وسوسه از بین بردن پشتیبان فیزیکی به جای پیش فرض مقاومت ناپذیر می شود. این مورد در قرن 18th فرانسه در طول طرح قانون و همچنین در دهه 70 در ایالات متحده بود ، هنگامی که نیکسون آخرین پیوند بین دلار و طلا را حذف کرد.

علاوه بر این ، برای کار کردن پول فیات ، دولت باید آن را در پرداخت مالیات مطالبه کند و بگوید که از آن به عنوان مناقصه برای پرداخت همه بدهی ها استفاده می شود.

پول فیات مدرن

ارز کاغذ اولین نوع پول فیات بود که به طور گسترده توسط افراد در کالاها و خدمات معامله شده استفاده می شد. پول فیات مدرن در چهار نوع اصلی است که ارز کاغذی ، سکه های فلزی ، حساب های چک و پول الکترونیکی است.