آیا کروناویروس همانطور که می دانیم جهانی سازی را پایان می دهد؟

این همه گیر در معرض آسیب پذیری های بازار است که هیچ کس نمی دانست وجود داشته است

توسط هنری فارل و ابراهیم نیومن

Coronavirus جدید در حال شکل گیری است تا یک تست استرس عظیم برای جهانی سازی باشد. از آنجا که زنجیره های تأمین بحرانی تجزیه می شوند ، و ملل تجهیزات پزشکی و هجوم برای محدود کردن سفر ، این بحران باعث می شود ارزیابی مجدد عمده اقتصاد جهانی به هم پیوسته باشد. جهانی سازی نه تنها امکان گسترش سریع بیماری های مسری را فراهم کرده است بلکه باعث وابستگی عمیق بین بنگاه ها و ملت ها شده است که باعث می شود آنها در برابر شوک های غیر منتظره آسیب پذیرتر شوند. اکنون ، بنگاه ها و ملل به طور یکسان کشف می کنند که چقدر آسیب پذیر هستند.

اما درس Coronavirus جدید این نیست که جهانی سازی ناکام باشد. درس این است که جهانی سازی با وجود یا حتی به دلیل فواید آن شکننده است. برای ده ها سال ، تلاش های بی امان بنگاه های انفرادی برای از بین بردن افزونگی ، ثروت بی سابقه ای ایجاد کرد. اما این تلاش ها همچنین میزان منابع بلااستفاده را کاهش می دهد - آنچه اقتصاددانان از آن به عنوان "Slack" یاد می کنند - در کل اقتصاد جهانی. در زمان های عادی ، بنگاه ها غالباً Slack را به عنوان معیار ظرفیت بیکار یا حتی خرابکار می بینند. اما Slack خیلی کم باعث می شود سیستم گسترده تر در مواقع بحران شکننده شود و از بین بردن ناکامهای بحرانی.

عدم وجود گزینه های تولیدی بدون امنیت می تواند باعث تجزیه زنجیره های تأمین شود ، زیرا در برخی از بخش های پزشکی و بهداشتی در نتیجه کرونوویروس جدید وجود دارد. تولید کنندگان تجهیزات حیاتی پزشکی از افزایش تقاضای جهانی غافل شده اند و کشورهایی را در رقابت با منابع در مقابل یکدیگر قرار می دهند. نتیجه تغییر پویایی قدرت در بین اقتصادهای بزرگ جهان بوده است ، با این که مواردی که به خوبی آماده مبارزه با ویروس جدید هستند یا منابع خود را برای خودشان جمع می کنند یا به کسانی که نیستند کمک می کنند و در نتیجه تأثیر خود را در مرحله جهانی گسترش می دهند.

بازده شکننده

خرد متعارف در مورد جهانی سازی این است که یک بازار بین المللی پررونق ایجاد کرده و به تولید کنندگان این امکان را می دهد تا با جایگزین کردن یک تأمین کننده یا مؤلفه دیگری برای دیگری ، زنجیره های عرضه انعطاف پذیر بسازند. ثروت ملل آدام اسمیت به عنوان ثروت از یک بخش جهانی کار ، به ثروت جهان تبدیل شد. تخصص ، راندمان بیشتری ایجاد کرد که به نوبه خود منجر به رشد شد.

اما جهانی سازی همچنین یک سیستم پیچیده از وابستگی متقابل ایجاد کرد. شرکت ها زنجیره های عرضه جهانی را پذیرفتند و باعث ایجاد یک شبکه پیچیده از شبکه های تولیدی شدند که اقتصاد جهانی را در کنار هم قرار می داد. اکنون می توان اجزای یک محصول خاص را در ده ها کشور ایجاد کرد. این حرکت به سمت تخصص ، گاهی اوقات تعویض را دشوار می کند ، به خصوص برای مهارت ها یا محصولات غیرمعمول. و از آنجا که تولید جهانی شد ، کشورها نیز به هم وابسته تر شدند ، زیرا هیچ کشوری نمی تواند تمام کالاها و مؤلفه هایی را که اقتصاد آن مورد نیاز است کنترل کند. اقتصادهای ملی به یک شبکه گسترده جهانی از تأمین کنندگان وارد شدند.

همه گیر بیماری ناشی از Coronavirus جدید ، Covid-19 ، شکنندگی این سیستم جهانی شده را در معرض دید قرار می دهد. برخی از بخش های اقتصادی - به ویژه آنهایی که دارای درجه بالایی از افزونگی هستند و تولید در چندین کشور گسترش می یابد - می توانند بحران را نسبتاً خوب آب و هوا کنند. اگر این بیماری همه گیر مانع از یک تأمین کننده واحد در یک کشور واحد شود ، از تولید یک مؤلفه مهم و گسترده استفاده می شود ، دیگران را می توان نزدیک به فروپاشی کرد. به عنوان مثال ، تولید کنندگان خودرو در سراسر اروپای غربی نگران کمبود الکترونیک کوچک هستند زیرا یک تولید کننده واحد ، راه حل های پیشرفته اتومبیل MTA ، مجبور شده است تولید را در یکی از گیاهان خود در ایتالیا به حالت تعلیق درآورد.

در سنین پایین ، تولید کنندگان ممکن است در لحظه ای مانند این ، از وسایل موجودی تهیه کنند تا از خود محافظت کنند. اما در عصر جهانی سازی ، بسیاری از مشاغل مشترک در دیکتات معروف مدیر عامل شرکت تیم کوک هستند که موجودی "اساساً شر" است. این شرکت ها به جای پرداخت به انبار قطعات مورد نیاز برای تولید یک محصول خاص ، به زنجیره های عرضه "فقط به موقع" که همانطور که نام آن نشان می دهد متکی هستند. اما در میان یک بیماری همه گیر جهانی ، فقط به موقع می تواند خیلی دیر شود. تا حدودی در نتیجه مشکلات زنجیره تأمین ، تولید جهانی لپ تاپ ها در ماه فوریه 50 درصد کاهش یافت و تولید تلفن های هوشمند می تواند در سه ماهه آینده 12 درصد کاهش یابد. هر دو محصول با اجزای تولید شده توسط تولید کنندگان تخصصی آسیایی ساخته شده اند.

کمبودهای بحرانی

تنگناهای تولید مانند مواردی که در تولید لوازم الکترونیکی وجود دارد نیز مبارزه با ویروس کرونا جدید را مختل می کند. تجهیزات پزشکی حیاتی مانند معرف ها، جزء کلیدی کیت های آزمایشی که آزمایشگاه ها برای تشخیص RNA ویروسی استفاده می کنند، در بسیاری از کشورها یا در حال اتمام هستند یا موجودی ندارند. دو شرکت بر تولید معرف های لازم تسلط دارند: شرکت هلندی Qiagen (که اخیراً توسط غول آمریکایی Thermo Fisher Scientific خریداری شده است) و آزمایشگاه های Roche که در سوئیس مستقر است. هر دوی آنها نتوانسته اند با افزایش فوق العاده تقاضا برای محصولات خود ادامه دهند. این کمبود تولید کیت های آزمایشی را در ایالات متحده به تعویق انداخته است، زیرا این کشور مجبور است برای خرید مواد شیمیایی مورد نیاز خود پشت سر سایر کشورها قرار بگیرد.

با گسترش ویروس جدید، برخی از دولت ها تسلیم بدترین غرایز خود می شوند. حتی قبل از شروع شیوع کووید-19، تولیدکنندگان چینی نیمی از ماسک های پزشکی جهان را تولید می کردند. این تولیدکنندگان در نتیجه بحران، تولید خود را افزایش دادند، اما دولت چین عملاً کل عرضه ماسک کشور را خریداری کرد، در حالی که مقادیر زیادی ماسک و ماسک تنفسی را از خارج وارد کرد. چین مطمئناً به آنها نیاز داشت، اما نتیجه ولگردی خرید آن، کمبود عرضه بود که واکنش سایر کشورها به این بیماری را با مشکل مواجه کرد.

کشورهای اروپایی خیلی بهتر عمل نکردند. روسیه و ترکیه صادرات ماسک پزشکی و ماسک تنفسی را ممنوع کردند. آلمان همین کار را کرد، حتی با وجود اینکه عضو اتحادیه اروپا است، که قرار است یک "بازار واحد" با تجارت آزاد نامحدود بین کشورهای عضو خود داشته باشد. دولت فرانسه گام ساده تری برای توقیف همه ماسک های موجود برداشت. مقامات اتحادیه اروپا شکایت کردند که چنین اقداماتی همبستگی را تضعیف می کند و مانع از اتخاذ رویکرد مشترک اتحادیه اروپا برای مبارزه با ویروس جدید می شود، اما آنها به سادگی نادیده گرفته شدند.

این دینامیک های گدایی و همسایه ، تهدید می کنند که با عمیق شدن بحران ، زنجیره های تأمین جهانی را برای تجهیزات فوری پزشکی خفه می کنند. مشکل برای ایالات متحده بسیار جدی است ، که دیر به اتخاذ پاسخی منسجم به این بیماری همه گیر رسیده است و در بسیاری از لوازم مورد نیاز خود کوتاه است. ایالات متحده دارای یک انبار ملی ماسک است ، اما از سال 2009 دوباره پر نشده است و فقط بخشی از تعداد مورد نیاز را شامل می شود. با کمال تعجب ، مشاور تجارت رئیس جمهور دونالد ترامپ ، پیتر ناوارو ، از این و سایر کمبودها برای تهدید متفقین و توجیه خروج بیشتر از تجارت جهانی استفاده کرده است ، و استدلال می کند که ایالات متحده باید "توانایی های تولید و زنجیره های تأمین خود را برای داروهای اساسی به خانه بیاورد."در نتیجه ، بنا بر گزارش ها ، آلمان نگران این است كه دولت ترامپ اقدام تهاجمی خرید كامل واكسن جدید را كه توسط یك شركت آلمانی در حال توسعه است ، به منظور استفاده از آن در ایالات متحده انجام دهد. برلین اکنون در نظر دارد که آیا می تواند در واکسن ضد بارداری کند یا معامله ایالات متحده را ممنوع کند.

تأثیر ویروسی

در حالی که دولت ترامپ از همه گیر برای عقب نشینی ادغام جهانی استفاده کرده است ، چین از این بحران استفاده می کند تا تمایل خود را برای رهبری نشان دهد. به عنوان اولین کشور که توسط کروناویروس جدید برخورد کرد ، چین طی سه ماه گذشته به طرز وحشتناکی متحمل شد. اما اکنون شروع به بهبودی می کند ، درست همانطور که سایر جهان در حال تسلیم شدن در برابر این بیماری هستند. این مسئله برای تولید کنندگان چینی مشکلی ایجاد می کند ، که بسیاری از آنها اکنون دوباره در حال اجرا هستند اما با تقاضای ضعیف کشورها در بحران روبرو هستند. اما همچنین فرصتی عظیم کوتاه مدت به چین می دهد تا بر رفتار سایر کشورها تأثیر بگذارد. علیرغم اشتباهات اولیه که احتمالاً زندگی هزاران نفر را هزینه کرده است ، پکن یاد گرفته است که چگونه با ویروس جدید مبارزه کند و دارای انبوه تجهیزات است. این دارایی های ارزشمند است - و پکن آنها را با مهارت مستقر کرده است.

در اوایل ماه مارس ، ایتالیا از سایر کشورهای اتحادیه اروپا خواست تا تجهیزات پزشکی اضطراری را تأمین کنند زیرا کمبودهای بحرانی پزشکان خود را وادار به تصمیم گیری های دلهره آور می کند که بیماران سعی در نجات دارند و کدام یک را برای مرگ می کشند. هیچکدام از آنها پاسخ ندادند. اما چین این کار را انجام داد و به فروش تهویه ها ، ماسک ها ، لباس های محافظ و سواب پیشنهاد داد. همانطور که کارشناسان چین راش دوزی و جولیان گوریرتز استدلال کردند ، پکن به دنبال این است که خود را به عنوان رهبر مبارزه جهانی علیه کروناویروس جدید به منظور ارتقاء حسن نیت و گسترش نفوذ خود به تصویر بکشد.

این برای دولت ترامپ بسیار ناخوشایند است ، که برای پاسخ به ویروس جدید کند است (و فکر می کند ممنوعیت مسافران اروپا بهترین دفاع در برابر بیماری است که در حال حاضر به سرعت در خاک آن گسترش می یابد). ایالات متحده به دور از خدمت به عنوان ارائه دهنده جهانی کالاهای عمومی ، منابع کمی دارد که می تواند به سایر کشورها ارائه دهد. برای افزودن توهین به آسیب دیدگی ، ایالات متحده ممکن است به زودی خود را دریافت خیریه چینی پیدا کند: میلیاردر بنیانگذار علی بابا ، جک ما ، پیشنهاد کرده است 500،000 کیت تست و یک میلیون ماسک اهدا کند.

ژئوپلیتیک جدید جهانی سازی

از آنجا که سیاستگذاران در سراسر جهان برای مقابله با Coronavirus جدید و پیامدهای آن تلاش می کنند ، آنها باید با این واقعیت مقابله کنند که اقتصاد جهانی همانطور که فکر می کرد کار نمی کند. جهانی سازی خواستار تخصص روزافزون کار در سراسر کشورها است ، الگویی که باعث ایجاد کارآیی خارق العاده ای می شود بلکه آسیب پذیری های خارق العاده ای را نیز ایجاد می کند. شوک هایی مانند همه گیر Covid-19 این آسیب پذیری ها را نشان می دهد. ارائه دهندگان تک منبع یا مناطقی از جهان که در یک محصول خاص تخصص دارند ، می توانند در لحظه های بحران شکنندگی غیر منتظره ایجاد کنند و باعث تجزیه زنجیره های عرضه شوند. در ماه های آینده ، بسیاری از این آسیب پذیری ها در معرض دید قرار می گیرند.

نتیجه ممکن است تغییر در سیاست جهانی باشد. با سلامت و ایمنی شهروندان خود در معرض خطر ، کشورها ممکن است تصمیم بگیرند که صادرات را مسدود کنند یا از منابع مهم استفاده کنند ، حتی اگر انجام این کار به متحدین و همسایگان خود آسیب برساند. چنین عقب نشینی از جهانی سازی ، سخاوتمندی را به ابزاری قدرتمندتر از نفوذ برای کشورهایی که می توانند آن را تحمل کنند ، می کند. تاکنون ایالات متحده در پاسخ جهانی به کرونوویروس جدید رهبر نبوده است و حداقل برخی از این نقش ها را به چین واگذار کرده است. این بیماری همه گیر در حال تغییر شکل ژئوپلیتیک جهانی سازی است ، اما ایالات متحده سازگار نیست. در عوض ، بیمار و مخفی در زیر پوشش ها است.

شما در حال خواندن مقاله رایگان هستید.

برای دسترسی نامحدود در امور خارجه مشترک شوید.

• خواندن بدون پرداخت مقالات جدید و یک قرن بایگانی
• باز کردن دسترسی به برنامه های iOS/Android برای ذخیره نسخه ها برای خواندن آفلاین
• شش شماره در سال در نسخه های چاپی ، آنلاین و صوتی

هنری فارل استاد علوم سیاسی و امور بین الملل در دانشگاه جورج واشنگتن است.

ابراهیم نیومن استاد دانشکده خدمات و بخش خدمات خارجی ادموند A. والش در دانشگاه جورج تاون است.