مدیریت سرمایه در گردش

چیزهای زیادی در مورد COVID-19 ، خاموشی های مربوط به آن ، تأثیر مالی و سطح بالای اختلال ایجاد شده است. اگرچه احتمالاً اثرات مستقیم ویروس متوقف شده است ، اما شرکت ها تا به امروز با عواقب مستقیم آن روبرو هستند.

همانطور که اقتصاد سعی می کند طبق معمول به تجارت بازگردد ، رویکرد آنها در مورد مدیریت سرمایه در گردش از نظر برنامه ریزی ، پیش بینی و اقدامات بیشتر نیاز دارد.

پیامدهای شوک جهانی و تأثیر آن بر منابع می تواند برای صنایع خاص فاجعه بار باشد. این همه گیر خطرات پایگاه های تأمین کننده بسیار متمرکز را در معرض دید قرار داده است. به سرعت در حال تغییر عرضه و تقاضا در صنعت نیمه هادی ، که باعث کمبود و تأخیر جهانی در بسیاری از زنجیره های تأمین مرتبط و قفل های مداوم در چین شده است ، این موضوع را نشان داده است.

بررسی استراتژی های مدیریت عرضه

علاوه بر جنگ تجاری ایالات متحده و چین ، که تحت دولت ترامپ قرار داشت ، جنگ در اوکراین و تحریم ها و تحریم های مرتبط با آن آسیب پذیری زنجیره های تأمین جهانی را بیشتر نشان می دهد. کمبود ساختاری در بازارهای کالا و به ویژه قیمت انرژی در حال افزایش فشارهای تورمی است. این تأثیرات به سرعت در بسیاری از زنجیره های عرضه در پایین دست در حال ساخت است ، همانطور که در شاخص های افزایش قیمت تولید کننده مشاهده می شود و توسط هر کسی که اخیراً از یک سوپر مارکت بازدید کرده است ، می تواند احساس شود. افزایش قیمت باعث افزایش عدم اطمینان می شود که بر نرخ بهره و در دسترس بودن وجوه تأثیر می گذارد.

بعید است که هرگونه عدم توجه به زنجیره های تأمین جهانی خیلی زود اتفاق بیفتد. بسیاری از شرکت ها در حال بررسی استراتژی ها و شیوه های مدیریت عرضه خود هستند. هرچه زنجیره تأمین طولانی تر باشد ، خطر اختلال بیشتر می شود. اقتصادهای غربی بیش از حد به کالاهای تولید شده و تهیه شده در آسیا متکی شده اند و با افزایش تنش های ژئوپلیتیکی ، ما قبلاً دیده ایم که کشورها و چند ملیتی منابع خود را برای کاهش این خطرات تغییر می دهند. مثال عالی سرمایه گذاری اینتل در گیاهان نیمه هادی در آلمان است.

افزایش نیاز

از دیدگاه سرمایه در گردش ، یک محیط نرخ بهره بالاتر خواستار عملکرد کارآمدتر سرمایه در گردش است - شرکت ها دوست دارند با بهبود جریان نقدی خود ، هزینه بالاتر وام را جبران کنند و نیازهای سرمایه خود را کاهش دهند. وام های وام برای وام های کوتاه مدت و بلند مدت گران تر می شوند. بسیاری از خطوط اعتبار ماهانه تجدید نظر می شوند و بنابراین نرخ بهره بالاتر تقریباً بلافاصله به شرکت ها می رسد.

نرخ بهره بالاتر هزینه سرمایه مشاغل را افزایش می دهد و بر جریان نقدی تأثیر منفی می گذارد. حتی اگر یک شرکت به شدت اهرم نباشد ، بدهی عملیاتی بالادست و پایین دست ، مطالبات مطالبات و قابل پرداخت حساب ها ، در نقدینگی آن تأثیر خواهد گذاشت. با تورم بالاتر ، افزایش ارقام فروش ، حتی در مقادیر ثابت ، به معنای سطح بالاتری از تعادل در مطالبات تجاری است. قیمت خرید بالاتر تأثیر مشابهی در کل موجودی در ترازنامه شرکت دارد. برای شرکت هایی که دارای یک سرمایه در گردش خالص مثبت هستند ، که در آن جمع مطالبات و موجودی حساب های حساب های موجودی بیشتر است ، سرمایه گذاری اضافی مورد نیاز در دارایی های فعلی به معنای افزایش نیاز به تأمین اعتبار سرمایه در گردش است.

اینها برخی از اصلی ترین دلایلی است که در این مواقع چالش برانگیز ، تمرکز بر روی شیوه های سرمایه در گردش ، حفظ نقدینگی و بهینه سازی جریان نقدی مهم است.

سیاست های سرمایه در گردش

در همه شرکت ها خزانه داری مسئولیت مدیریت سرمایه در گردش را بر عهده ندارد. با این حال ، برای اطمینان از پول کافی برای تحقق کلیه تعهدات ، تأثیر خزانه داری است.

مفهوم مدیریت سرمایه در گردش به نحوه مدیریت شرکتها دارایی ها و بدهی های فعلی خود برای اطمینان از عملیات مداوم روزانه مربوط می شود. جنبه مهم مدیریت سرمایه در گردش ، تعیین سیاست یا مجموعه ای از قوانین است که به بهترین وجه مناسب یک شرکت یا صنعت خاص است.

سیاست سرمایه در گردش شامل دو عنصر است: (1) سطح سرمایه گذاری در دارایی های جاری و (2) وسیله تأمین مالی دارایی های جاری. شرکت ها هنگام انتخاب مناسب ترین خط مشی ، سعی می کنند سطح بهینه سرمایه در گردش را وابسته به تجارت بین ریسک و بازده بدست آورند.

هنگام بررسی این سیاست های سرمایه در گردش ، سه رویکرد کلی قابل تشخیص است:

1. سیاست محافظه کارانه ، که در آن شرکت ها قصد دارند سطح بالایی از سرمایه در گردش (سرمایه گذاری بالا در سرمایه در گردش) را حفظ کنند ، زیرا آنها بیشتر به تأمین اعتبار بلند مدت در مقایسه با تأمین اعتبار کوتاه مدت متکی هستند ، هم ریسک و هم بازده را کاهش می دهند.
2. رویکرد تهاجمی سرمایه در گردش ، که در آن ترکیب تأمین مالی یک شرکت بیشتر به استفاده از سرمایه کوتاه مدت برای تأمین مالی سرمایه گذاری های خود تکیه می کند ، که این نشانگر سرمایه گذاری ساختاری کمتری در سرمایه در گردش است. افزایش خطر و بازگشت.
3. خط مشی محافظت یا تطبیق ، که در آن دارایی های کوتاه مدت با بدهی های کوتاه مدت مطابقت دارند و مقدار دائمی دارایی های کوتاه مدت توسط منابع تأمین مالی بلند مدت تأمین می شود. بنابراین ، سرمایه گذاری در سرمایه در گردش ممکن است با توجه به فعالیت شرکت افزایش یا کاهش یابد.

شرکت هایی که از رویکرد محافظه کارانه یا پرچین استفاده می کنند ، احتمالاً تحت تأثیر چالش های اخیر نرخ بهره بالاتر قرار می گیرند زیرا هزینه سرمایه برای مدت زمان طولانی تری قفل شده است. شرکت هایی که موضع تهاجمی تری گرفته اند ، از اولین کسانی هستند که شاهد تأثیر تورمی در هزینه کلی سرمایه خود هستند. اگرچه سیاست های سرمایه در گردش عمدتاً توسط استراتژی تجارت و پیچیدگی صنعت هدایت می شود ، اما ممکن است برای مشاغل ارزشمند باشد که دوباره این سیاست ها را تجدید نظر کنند ، اکنون ساختار سرمایه به یک عامل مهم تر تبدیل می شود.

سرمایه در گردش اغلب با چرخه تبدیل نقدی (CCC) اندازه گیری می شود: روزهای فروش برجسته (DSO) + روزهای موجودی (DIO) - روزهای قابل پرداخت (DPO). این نشان می دهد که قبل از تبدیل شدن به نقدی دریافت شده ، هر ارز ورودی خالص در فرآیند تولید و فروش گره خورده است. این زمان مورد نیاز برای جمع آوری مطالبات قابل دریافت را در نظر می گیرد و مدت زمان لازم برای پرداخت صورتحساب خود بدون تحمل علاقه یا مجازات. چرخه تبدیل نقدی با افزایش DPO و کاهش DSO و DIO بهینه می شود (کاهش می یابد).

در حالی که سودآوری اغلب نکته اصلی بسیاری از شرکت ها و مدیران است ، سرمایه در گردش و تبدیل نقدی هم قلب و هم خون یک شرکت است. این یک حقیقت غیرقابل انکار برای بسیاری از خزانه داران و CFO است: "پول نقد پادشاه است". مشاغل به سربازان نیاز به پول نقد ، ایجاد اتحادهای استراتژیک ، ارائه مواردی را ارائه می دهند که قدم های رقابتی آن را با گذشت زمان بالا می برد و سودآوری آینده را افزایش می دهد.

زمان های بی نظیر

در طول دهه گذشته ، شرکت ها به نرخ بهره پایین و حتی منفی ، نرخ بهره و در دسترس بودن زیاد پول نقد در بازار عادت کرده اند و بسیاری از آنها در استراتژی های سرمایه گذاری سرمایه در گردش خود موضع تهاجمی اتخاذ کرده اند. به خصوص شرکت هایی که در حاشیه پایین و صنایع بسیار رقابتی فعالیت می کنند. این چالش های اخیر بر نحوه مدیریت سرمایه در گردش خود تأثیر می گذارد و ممکن است سیاست سرمایه در گردش خود را تجدید نظر کند.

برای کاهش خطر ابتلا به زنجیره های تأمین شده ، یک شرکت ممکن است ابتدا دارای سطح موجودی بالاتری باشد که باعث افزایش DIO در چرخه تبدیل نقدی و نیازهای سرمایه مربوطه آنها می شود. اگرچه به طور کلی زیر حد متوسط است ، برای شرکت هایی که موضع تهاجمی دارند ، اعتبار کوتاه مدت و انعطاف پذیر گزینه های موقت معقول برای غلبه بر این چالش ها بودند. با این حال ، در مواقع افزایش نرخ بهره ، واکنش طبیعی یک شرکت کاهش نیازهای کلی سرمایه خود و کاهش اثرات مؤلفه بهره در معیارهای حاشیه آنها است.

اکنون هم چالش های زنجیره های تأمین شده و هم افزایش نرخ بهره با هم برخورد می کنند ، ترکیب منحصر به فرد آنها عوارض اضافی را برای شرکت ها نشان می دهد و خزانه داران آنها به عنوان راه حل های معمولی برای یک مشکل اکنون در مقابله با چالش دوم ضد تولید است. علاوه بر این ، شرکت های گره خورده برای اهرم میثاق با یک چالش مضاعف روبرو هستند زیرا این شرایط همزمان سودآوری را کاهش داده و ترازنامه را گسترش می دهد ، بر روی متریک اهرم آنها تأثیر منفی می گذارد و در نتیجه افزایش هزینه های بهره.

خزانه دار چه کاری باید انجام دهد؟

جایی که در High Times Management سرمایه در گردش و تأمین مالی آن "عادلانه" یک مؤلفه در یک تجارت است و شرکت ها می توانند روی جریان شاد متمرکز شوند ، بحران ما را به چالش می کشد تا متفاوت و خلاقانه فکر کنیم تا بر مشکلات خود غلبه کنیم. یک شرکت به جای اینکه مسائل را به بالا و پایین زنجیره تأمین در کوتاه مدت بپردازد ، باید ساختار سرمایه و ترکیب تأمین مالی خود را دوباره ارزیابی کند تا استحکام آن را بررسی کند. این نقش خزانه دار است ، در مواقعی مانند اینها ، افزایش آگاهی شرکت از تأثیر آن ، بینش بهبود یافته در کلیه فرآیندهای مرتبط و یافتن گزینه های دیگر.

مشاغل به دنبال راه حل هایی برای تأمین بودجه اضافی برای سرمایه در گردش هستند. بسیار مهم است که خزانه داران به دنبال استفاده از هر ابزاری در دسترس برای تبدیل فروش به پول نقد هستند. هرچه پول نقد طولانی تر نباشد ، مدت زمان طولانی تر بودجه تجارت دیگری را به جای طلبکاران تأمین می کند.

جمع آوری داده ها و اطلاعات را بهبود بخشید

نقطه شروع مدیریت موفقیت آمیز سرمایه در گردش در جریان نقدی بهبود یافته است. خزانه داران باید با استفاده از داده ها و معیارهای صحیح ، زمان و منابع را برای بهینه سازی پیش بینی جریان نقدی سرمایه گذاری کنند ، که به خودی خود یک چالش است. در بسیاری از موارد ، ابزارهای موجود مستقر ، انحراف از شرایط پرداخت را در سطح مشتری و جریان واقعی پول نقد در نظر نمی گیرند. شرکت ها باید شرایط اعتباری را که در سیستم های خود در برابر جریان های واقعی ضبط شده اند ، بررسی کنند تا پیش بینی خود را بهبود بخشند. در شرایط عادی ، آشتی بین این دو در حال حاضر مهم است ، اما حتی بیشتر در مواقع عدم اطمینان که می تواند بر همتایان شما و رفتار پرداخت آنها تأثیر بگذارد.

در حالی که روش استاندارد برای یک بیمه گر اعتباری ، به طور مداوم ارزیابی مجدد ریسک اعتباری مشتری و تأمین کنندگان چیزی است که اغلب توسط شرکت ها نادیده گرفته می شود. حمل و نقل این سفارش در سراسر جهان به بهترین مشتری یک بار شما می تواند هنگامی که از جدیدترین چالش های مالی خود آگاه نیستید ، به یک امر گران قیمت تبدیل شود. مهم است که این بینش را در زنجیره تأمین خود داشته باشید تا از شگفتی های ناخوشایند خودداری کنید.

بدون داشتن یک بینش دقیق و کامل هنگام ورود پول نقد و نیاز به سرمایه گذاری مجدد ، مشخص کردن نیاز سرمایه آینده شما ، و از کجا می توانید این وجوه را پیدا کنید ، موضوع ساده ای نیست.

راه حل های تأمین مالی زنجیره تأمین

در حالی که بینش ها را بهبود می بخشد ، خزانه داران همچنین باید راه حل های انعطاف پذیر را که بطور خاص برای غلبه بر کمبودهای بودجه کوتاه مدت مانند برنامه های فاکتورسازی و فاکتورسازی معکوس طراحی شده اند ، بررسی کنند.

برنامه های فاکتورسازی از دیدگاه فروشنده در یک زنجیره تأمین آغاز می شود و شرکت ها را قادر می سازد تا حساب های دریافتنی حساب خود را به یک موسسه مالی یا یک شرکت سرمایه گذاری (عامل) برای پیشرفت های نقدی بفروشند. این بلافاصله با کاهش مؤلفه DSO ، چرخه تبدیل نقدی را بهبود می بخشد.

فاکتورسازی معکوس به طرف دیگر زنجیره تأمین می شود و بر تأمین مالی جریان پایین دست ، که از دیدگاه خریدار آغاز شده است ، متمرکز شده است. فاکتورها به تأمین کننده زود هنگام یا در برابر شرایط اعتباری مذاکره شده توسط طرف فاکتور پرداخت می شود. با استفاده از اعتبار اعتبار خریدار ، تأمین کنندگان کوچکتر ممکن است از این برنامه ها بهره مند شوند زیرا تخفیف در وجوه دریافت شده پایین تر از برنامه های فاکتورسازی که از طرف آنها آغاز شده است و می توان شرایط اعتبار را افزایش داد. استفاده از راه حل های فاکتورسازی معکوس ، DPO مؤثر را برای خریدار افزایش می دهد و همزمان DSO را از دیدگاه تأمین کننده کاهش می دهد و چرخه تبدیل پول نقد خود را کاهش می دهد.

این که آیا فاکتورسازی یا فاکتورسازی معکوس به کار گرفته می شود ، با شروع برنامه ها توسط طرف با بالاترین امتیاز اعتبار ، می توان بیشترین مزایای متقابل را بدست آورد زیرا هزینه سرمایه آنها به طور کلی پایین است.

در مورد همه چیز در این دنیا ، در هر دو مورد وجود دارد که هیچ چیز به عنوان یک ناهار رایگان وجود ندارد. پرداخت ها تخفیف می یابد و هزینه های مالی مشابه وام های کوتاه مدت است ، اما انعطاف پذیری بیشتری را در بالای بدهی های مالی موجود ارائه می دهد. بسیاری از این برنامه ها بسیار کاربر پسند هستند و بیشتر پورتال های همراه امکان ادغام مستقیم با بسیاری از سیستم های ERP را برای بارگذاری خودکار فاکتورها به شما فراهم می کنند.

با شرکای اصلی در زنجیره تأمین خود همکاری کنید

به دنبال همکاری در زنجیره تأمین خود باشید و برنامه ریزی و ابتکارات متقابل را تنظیم کنید. هنگام در نظر گرفتن راه حل های تأمین مالی زنجیره تأمین ، نه تنها در مورد شروع برنامه های خود تحقیق کنید بلکه به تأمین کنندگان و مشتریان اصلی خود دسترسی پیدا کنید تا ببینید که آیا آنها برای همکاری باز هستند. این امکان وجود دارد که شرکت شما بتواند در برنامه های موجود در حال حاضر (معکوس) موجود توسط شرکای تجاری شما گنجانده شود.

جدا از برنامه های مربوط به شخص ثالث برای تأمین مالی زنجیره تأمین ، تخفیف استاتیک و پویا راه حل های دیگری است که باید مورد بررسی قرار گیرد. این شرکت به یک شرکت اجازه می دهد که کمتر از پول نقد محدود باشد تا با قیمت خرید با تخفیف ، مستقیماً به تأمین کننده خود پرداخت کند. با تخفیف استاتیک ، نرخ تخفیف از قبل تعیین می شود ، در حالی که با نوع پویا ، تخفیف به تاریخ واقعی پرداخت تنظیم می شود.

این راه حل ها نه تنها جریان نقدی شما را بهینه می کنند و یا شرایط پرداخت مذاکره شده را به شما افتخار می کنند ، بلکه می تواند روابط تجاری را در کانال های عرضه از طریق همکاری بهبود یافته تقویت کند.

نتیجه

در مواقعی که هر دو زنجیره عرضه را مختل کرده و افزایش نرخ بهره شرکت ها و خزانه داران خود را با ترکیبی منحصر به فرد از چالش ها نشان می دهد ، به دست آوردن بینش و دانش در مورد موقعیت و نیازهای خاص شرکت شما مهم است. اگرچه راه حل های غلبه بر اختلال در زنجیره تأمین با افزایش موجودی ممکن است به طور طبیعی برای کاهش نیازهای سرمایه و هزینه های تأمین مالی ضد تولید باشد ، بسیاری از راه حل های مالی زنجیره تأمین انعطاف پذیر برای کمک به یک شرکت با محدودیت های نقدی خود و بهینه سازی ترکیب تأمین مالی آن وجود دارد.

برای به دست آوردن درک بهتر از موقعیت سرمایه در گردش شرکت ، خطرات احتمالی و امکانات تأمین مالی ، Zanders می تواند به شما در به دست آوردن بینش ، کشف راه حل های مالی زنجیره تأمین و تصمیم گیری های تحصیل کرده کمک کند.

به مسائل سرمایه در گردش علاقه دارید؟

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد مسائل مربوط به سرمایه در گردش ، با Rob Lorjé یا Willemijn Rademaker در تماس باشید.< Pan> در مواقعی که هم زنجیره های عرضه را مختل کرده و هر دو نرخ بهره را افزایش می دهند ، شرکت ها و خزانه داران آنها را با ترکیبی منحصر به فرد از چالش ها نشان می دهد ، مهم است که بینش و دانش در مورد موقعیت و نیازهای خاص شرکت خود کسب کنید. اگرچه راه حل های غلبه بر اختلال در زنجیره تأمین با افزایش موجودی ممکن است به طور طبیعی برای کاهش نیازهای سرمایه و هزینه های تأمین مالی ضد تولید باشد ، بسیاری از راه حل های مالی زنجیره تأمین انعطاف پذیر برای کمک به یک شرکت با محدودیت های نقدی خود و بهینه سازی ترکیب تأمین مالی آن وجود دارد.